Enden

Franciscus van den Enden (1602-74) Algemeen wordt aangenomen dat Spinoza na de joodse ban in de 'Latijnse school' bij Franciscus van den Enden is gaan wonen.

Poldermolens, die tot taak hadden de polders droog te houden, draaien gemiddeld 80 tot 90 enden.

Algemeen directeur Geert van den Enden, van ziekenhuis Bernhoven in Uden, steekt zijn collega's een hart onder de riem met een videoboodschap.

Zijn verzoek om in Bernhoven te mogen filmen, kwam precies op het juiste moment, zegt directeur Van den Enden, die zelf ook ‘een kriebel voelde’ om de coronatijd vast te leggen.

Bis zu dem Ende aller Enden, drie stukken voor gemengd koor, twee dwarsfluiten, hobo (of: klarinet), hoorn en strijkkwintet, op.

Enkele weken later werd het contract met Van den Enden afgekocht voor zo'n 3 duizend gulden.

Het lijkt er dus op dat Van den Enden op hogere leeftijd zijn christelijke geloof heeft verlaten of er toch zeer sterk van devieerde.

Hierna kende Van den Enden enkele zakelijke tegenslagen en was hij gedwongen zijn bar-dancing te verkopen.

In 1662 verbiedt de Amsterdamse stedelijke overheid Van den Enden om nog langer in het openbaar te discussiëren, omdat zijn conversatie kenmerken van atheïsme vertoonde.

Jan de Vos werd waarschijnlijk omstreeks 1593 in Leiden geboren als zoon van koopman Johannes de Vos en Jacomyntgen van den Enden.

Kort na het huwelijk van zijn oudste dochter Clara Maria met Theodor Kerckring in 1671, verhuisde Van den Enden naar Parijs.

Vooral dat laatste element, dat aan Spinoza en de Koerbaghs doet denken, komt terug bij andere typeringen van Van den Enden in gedichten door Pieter Rixtel en Andries Fries.

Ook 400 jaar geleden waren de Van-den-Enden al in beeld.

Want in de poliep georiënteerde werken van Spinoza proef je de invloed van zijn leermeester van den Enden.

Algemeen directeur Geert van den Enden: "Doel is om de saamhorigheid bij ons personeel en binnen de regio te vergroten.

Bij 100 val je zeker in slaap op die lange enden.

Daaruit blijkt hoe Van den Enden telkens verhelderingen toevoegt en aandringt op een beslissing.

Een vroeg voorbeeld van abolitionisme vindt bijvoorbeeld plaats in 1662, als filosoof Franciscus van den Enden pleit voor een nieuwe kolonie zonder slavernij.

Het ‘Kort Bericht over Nieuw Nederland’ vormde uiteindelijk de basis voor de revolutionaire ideeën over directe democratie die Franciscus van den Enden enkele jaren later in zijn ‘Vrije Staatkundige Stellingen’ zou uitwerken.

Van den Berkmortel wilde graag iets doen met al zijn foto’s en vond in Jan-Willem van den Enden een schrijver.