Endosymbiose in een zin

Een hierop volgende endosymbiose die een fotosynthetische eukaryoot betreft, heet als secundaire endosymbiose, wat leidt tot secundaire plastiden.

Een hierop volgende endosymbiose van een eukaryotische gastheer met een fotosynthetische eukaryoot heet secundaire endosymbiose.

In een meercellige gastheer is endosymbiose beperkt tot gespecialiseerde organen of weefsels, bij een eencellige gastheer is het hele organisme betrokken bij de endosymbiose.

In het kader van verwerving van de plastide wordt endosymbiose met prokaryote symbionten (een cyanobacterium ) aangeduid als primaire endosymbiose, wat leidt tot primaire plastiden.

Endosymbiose is in verschillende vormen nog steeds in de natuur waarneembaar.

Volgens de endosymbiontentheorie werden de plastiden verkregen door endosymbiose.

De eerste eukaryoten moeten uit prokaryotische voorouders ontstaan zijn, dankzij een proces dat endosymbiose genoemd wordt.

De opname van een alg (een fotoautotrofe eukaryoot) door een eukaryotische eencellige noemt men "secundaire endosymbiose".

Deze dinoflagellaten vormen een stabiele endosymbiose met secundaire of tertiaire plastiden.

Deze hypothese dat eukaryote cellen flagellen en cilia in de loop van de evolutie hebben verkregen door endosymbiose wordt niet algemeen aanvaard.

Endosymbiontentheorie Vanwege het grote effect dat het verwerven van mitochondriën en plastiden gehad heeft op de fylogenie van het leven wordt de term endosymbiose vaak als een equivalent gebruikt voor de verwerving van deze organellen.

Secundaire endosymbiose is vaak nog te herkennen aan de aanwezigheid van meer dan twee membranen om de plastiden en soms aan een rudimentaire kern (nucleomorf), afkomstig van de endosymbiont.

Volgens de endosymbiontentheorie zijn eukaryoten in de evolutie ontstaan door dit verschijnsel van endosymbiose.

Recentelijk is er een tot fotosynthese leidende primaire endosymbiose ontdekt, waarbij een niet-verwant blauwwier is betrokken.

Secundaire endosymbiose is vaak nog te herkennen aan de aanwezigheid van meer dan twee membranen om de plastiden en soms aan een rudimentaire kern ( nucleomorf ), afkomstig van de endosymbiont.