Enigmacode

Die acht maanden dat de kriegsmarine Enigmacode was veranderd van 3 uit 5 wielen naar 4 uit 8 wielen ging Engeland langzaam ten onder en kwam gebrek aan middelen en verhongering van het Engelse volk in zicht.

Maar het was Alan Turing, samen met Gordon Brown, die in februari 1942 na acht maanden en wat uit zinkende U-boten veroverde code-boeken, de van 3 uit 5 wielen naar 4 uit 8 wielen veranderde kriegsmarine Enigmacode met Banburisme eindelijk kon kraken.

Tezamen met het kraken van de Enigmacode zorgde het ervoor dat de Duitse duikboten een stuk minder potentie hadden dan gehoopt.

In de roman is te lezen hoe, tijdens een reis in mei 1941 met konvooi OB 318, de Enigmacode buitgemaakt wordt op een U-boot, waardoor de Duitse marineseinen door de Engelsen kunnen worden meegelezen.

Als extra veiligheidsmaatregel werden alle veelgebruikte tactische en technische uitdrukkingen in lettercombinaties omgezet alvorens ze in Enigmacode te versturen.

De bombes met drie rotoren - de Britse machines die hielpen de Enigmacode te kraken - deden er minder dan 24 uur over om de Enigma-M3 te breken, terwijl zij bijna 20 dagen nodig hadden voor de M4-codes.

Het was alsof de Amerikanen zoveel jaar na de oorlog plotseling de eer kregen voor het breken van de Enigmacode.

Ook het onderscheppen, ontmantelen en verzenden naar Engeland van het werkende deel van een V2 raket in 1944 en de hulp bij het breken van de Enigmacode (Zie: Biuro Szyfrów ) kunnen op het conto van de Polen worden geschreven.