Eno

Eno-ecologie – De Groene Amsterdammerwoensdag 9 juni 1999Multikunstenaar Brian Eno maakte deel uit van de legendarische popgroep Roxy Music en stond aan de wieg van de 'ambient music'.

Omdat de rest van de band van mening is dat de artistieke richting van de band al te veel wordt bepaald door het duo Byrne/Eno, wordt uiteindelijk besloten om de band tussen Eno en de Talking Heads te verbreken.

ENO stond lange tijd bekend als de betaalbare opera (in tegenstelling tot het Royal Opera House ), maar tegenwoordig zijn ook de kaarten van ENO prijzig.

Omdat de rest van de band van mening was dat de artistieke richting van de band al te veel werd bepaald door het duo Byrne/Eno, werd uiteindelijk besloten om de band tussen Eno en de Talking Heads te verbreken.

De muziek op het album is gemaakt in de jaren 70, vlak voordat Brian Eno in 1978 de muzikant ‘‘ die urenlang met gesloten ogen speelde in Washington Square Park.

Maar daar was het Eno niet om te doen: de meeste liedjes waren van later datum.

Soms kreeg zijn zang ondersteuning van elektronica, maar soms niet en dan klonk hij bij vlagen „like shit” (Eno’s eigen woorden), wat te wijten was aan een stevige verkoudheid.

Vol van Eno was hij, en opvallend vol van zichzelf.

Het was de legendarische Brian Eno, die ambient music op de kaart zette, die als toevallige vroedvrouw aan de wieg stond van Gibsons succes.

Maar net zo goed trekt hij naar Berlijn om muziek voor de eeuwigheid op te nemen met Brian Eno en Visconti.

Naast Karrabing werken bijvoorbeeld ook Olafur Eliasson, Brian Eno en Vivienne Westwood mee aan het project.

Heeft Eno nu spijt van zegt ie.

Het dragende stuk van de zaterdag was van Will Eno, gespeeld door Bram Coopmans.

In 1981 maakte de Ghanese band Edikanfo een album met Brian Eno.

Brian Eno nodige in september 1972 Robert Fripp uit in zijn thuisstudio in Londen.

Eno bevestigde de prent op de opname-apparatuur tijdens de opnames van het nummer met Fripp, en zo werd het de titel.

Fripp speelde daarbovenop nog meer klanken, terwijl Eno het opnemen selectief aan- of uitzette.

Het leidde tot Friths deelname aan twee Eno-platen: 'Before and After Science' (1977) en 'Music for Films' (1978).

Het verschil met deze versies is dat ze persoonlijk door Kenji Eno thuisgebracht werden.

In 2008 verscheen een tweede album met Brian Eno, Everything That Happens Will Happen Today.