Ensemblefilm in een zin

Toen Marvel in 2019 de eerste drie fases van het MCU, bestaande uit 23 films, tot een einde bracht met leek de monsterklus geklaard: de ensemblefilm was ongekend succesvol en liet alle verhalen bevredigend samenkomen.

Het zou daarbij gaan om één of twee films, mogelijk in een ensemblefilm met meerdere figuren uit het Marvel Cinematic Universe.

Kicks is een ensemblefilm, waarin alle gebeurtenissen uiteindelijk overlappen aan de hand van één centrale gebeurtenis.

In het vanavond uit te zenden Tower Heist is hij aan de zijde van sterren als Ben Stiller en Alan Alda de zwakste in de verder goed geacteerde ensemblefilm.

Regisseurs Joe Russo en Anthony Russo hebben zichzelf wat betreft Marvel-materie al bewezen met Captain America: The Winter Soldier maar een ensemblefilm maken op deze schaal is hele andere koek.

Dat is een heel andere rol dan in een ensemblefilm, al mag je er niet op rekenen dat je ooit centraal in beeld komt, Streisand verwijst je meteen naar de periferie (grijnst).

Dat werkt uitstekend: zie deze knap uitgebalanceerde ensemblefilm waarin verhaallijnen en personages vechten om voorrang, terwijl er ook nog gloedvol gediscussieerd wordt over de grenzen aan de macht van een kwaadbestrijder.

Schrijver en regisseur David Gordon Green () maakte van Stewart O’Nans gelijknamige roman (1993) een doordringende ensemblefilm, waarin het menselijk falen (en opkrabbelen) centraal staat.

Landis die liever onbekende acteurs wilde inzetten, had Chase ook al ontmoedigd door de film als een ensemblefilm te beschrijven.

De ensemblefilm laat het leven zien van een hechte groep pornosterren, waarbij vooral aandacht uitgaat naar de opkomst en ondergang van Dirk Diggler ( Mark Wahlberg ).