Epidermis

Bijvoorbeeld: bladeren bestaan uit vaatbundels (xyleem en floëem, sclerenchym), parenchym en epidermis; ook kunnen er (klier-)haren zijn.

De epidermis (het opperhuidweefsel) bestaat uit een vijftal lagen.

De opvallend hoekige bladeren hebben een grijsachtige epidermis en kunnen rood getinte randen hebben.

Epidermis betekent opperhuid; dysplasia betekent misvorming; verruciformis betekent wratvormig.

Angiokeratoma corporis circumscriptum (naeviformis) is een gegroepeerde capillaire malformatie met secundaire papillomatosis, acanthosis, en hyperkeratosis van de overliggende epidermis.

Beeld van een vacuolaire grensvlakdermatitis met apoptotische keratinocyten in de epidermis en een voornamelijk lymfocytair infiltraat.

De bovenste huidlaag, de epidermis, bevat ook rnelanine, waarvan de concentratie toeneemt bij blootstelling van de huid aan U.V.- licht.

De keranocyten hebben een levensloop van ongeveer 28 dagen, waarin zij beginnen als kubische delende cel beginnen in de onderste laag van de epidermis, de stratum basale.

De melanocyten liggen op hun normale plek in de epidermis boven de basaalmembraan.

Dit effect wordt duurzaam ondersteund door de kleine moleculen, omdat deze dieper in de epidermis binnendringen en voor een verbeterde samenhang van de cellen zorgen.

Er kan ook atrofie van de epidermis zijn (niet noodzakelijk).

Gewoonlijk zijn er hoorncysten in het epitheel; er is een directe overgang van 'basaloide' cellen in hoorn en niet, zoals in de epidermis, via voorstadia zoals stratum spinosum of stratum granulosum.

Gezichtsverzorging (crème) op basis van nanotechnologie die niet alleen de opperhuid (epidermis), maar ook de lederhuid (dermis) en de onderhuid hydrateert.

Het ectodermis is de aanduiding voor de buitenste cellen van het lichaam: de huid (epidermis), maar ook het centraal zenuwstelsel wordt aangelegd.

In de beginfase: In de epidermis enige spongiose en acanthose; in de cutis aanvankelijk uitsluitend wijde bloedvaten, vooral oppervlakkig.

In het algemeen kan gezegd worden dat de epidermis papillomateuze hyperplasie vertoont en dat in de dermis meer talgklieren zijn.

Stimuleert de celdeling zodat de epidermis dikker wordt waardoor de wondheling verbetert omdat de cellen sneller groeien.

Ter plaatse van de blaasjes kan de gehele epidermis gedestrueerd worden en dus verdwijnen.

Zalfbehandeling is niet altijd nodig, uiteindelijk laat de membraan vanzelf los als de onderliggende epidermis zich (in ongeveer 2 weken) heeft vernieuwd.

Bijvoorbeeld, de huid (epidermis) reageert naar aanleiding van een verlies-van-contact schok.