Epigrammata

De Neolatijnse literatuur is rijk aan collecties met epigrammata.

Zijn Martialis Epigrammata voor zangstem en ensemble, en Synthese voor symfonie-orkest geven een eerste indruk daarvan.

In de vroegmoderne Neolatijnse literatuur wordt de term "epigrammata" (epigrammen) gebruikt om een gevarieerde collectie gedichten aan te duiden waarvan niet alle individuele gedichten aan de enge definitie van epigram of "puntdicht" hoeven te voldoen.

Tenslotte worden door verscheidene auteurs uit de Oudheid nog enkele verzen geciteerd uit de Poemata en de Epigrammata op naam van Helvius Cinna.