Epiphanius in een zin

Epiphanius van Salamis Aan het eind van de vierde eeuw stelde Epiphanius van Salamis (ca. 310 - 403) een lange lijst samen, door hem ‘Panarion’ (medicijnkastje) genoemd, van wat hij als ketterijen beschouwde.

Als Epiphanius het evangelie dat nu het evangelie van de Ebionieten heet beschreef, gebeurde dat in termen dat deze een valse, verdraaide en verminkte versie van het evangelie van Matteüs hanteerden, maar dit het evangelie van de Hebreeën noemden.

Daarom telde Epiphanius 80 afwijkende leringen, terwijl Filastrius op bijna het dubbel aantal uitkomt (156).

De Ebionieten geloofden volgens Epiphanius dat Jezus een engel van eveneens groteske afmetingen was met een hoogte van ruim tweehonderd kilometer en ruim vijftig kilometer breed.

De heilige teksten voor de borborieten waren een aantal boeken waarvan de meeste vrijwel alleen door een aantal fragmenten bekend zijn uit de beschrijving van Epiphanius.

Epiphanius gaat in zijn hoofdstuk over de Ebionieten in de Panarion uitvoerig in op de vele fouten en onjuiste opvattingen van deze Ebion.

Het is mogelijk, dat Epiphanius over een andere versie van dit evangelie beschikte dan wel over een geheel andere tekst die dezelfde titel had.

In tegenstelling tot Epiphanius wordt er echter in de tekst van Hiëronymus niet tegen de Nazoreeërs gepolemiseerd.

Afbeelding van de begrafenis van Sint Macarius, de naamgever van Koptische klooster waarin bisschop Epiphanius werd vermoord.

Bisschop Epiphanius is een bekend figuur, volgens paus Tawadros II geliefd om zijn bescheidenheid en wijsheid.

El-Meskin zonderde zich af en werd tot zijn dood in 2006 abt van het St. Macarius klooster: de plek waar bisschop Epiphanius aan zijn einde kwam.

Is deze richtingenstrijd dan de achtergrond voor de moord op Epiphanius?

Epiphanius citeert Efrem de Syriër, volgens wie op het feest in Syrië de doop centraal stond.

Fragment 3 ( Epiphanius van Salamis : Panarion 30 13.7): :"Toen het volk gedoopt was, kwam ook Jezus en Hij werd door Johannes gedoopt.

Mede ten gevolge van de aanval van Epiphanius op Origenes werden de opvattingen van de laatste in 553 op het Concilie van Constantinopel II tot ketters verklaard.