Epitaaf

Aan de westelijke zijde van het zuidelijk schip bevindt zich een groot houten epitaaf van het echtpaar Franz en Margarete von Kanne (1593), daaronder het epitaaf van Johann Georg Ziegenhirt (1734).

Tenminste toch als het van Epitaaf vzw afhangt.

Aan de zuidkant bestaat de epitaaf van hertogin Anna Maria, de tweede vrouw van hertog Albrecht nog steeds.

De epitaaf wordt grotendeels ingenomen door een inscriptie die de daden van Isaac Sweers verheerlijkt.

Het mooiste epitaaf is die van Henning Meyer (1670) met beelden en gedraaide zuilen.

Het rijk versierde epitaaf werd door de houtsnijder Heinrich Ringering gemaakt.

Links naast het orgel is het 2,70 meter hoge epitaaf voor graaf Jan II van Rietberg te zien.

NB: de auteur verwart in zijn beschrijving dit epitaaf met dat van Richardoto.

Ook uit 1870 is er een epitaaf.

Vanaf de 11e eeuw keerde het epitaaf terug en in versterkte mate vanaf de 16e eeuw.

Zijn gedicht Claus' epitaaf verscheen in de bloemlezing In memoriam Prins Claus van uitgeverij Passage, Groningen; het gedicht Hoek van Inval in het literaire wandelingboekje Poëtisch Utrecht, een wandeling in gedichten.

Het zogenaamde ‘Tymotheos’-portret is een pracht werk dat iemand toont achter een gedenksteen die het epitaaf perfect aanvult.

Al was het alleen maar om een mooi gebeitelde epitaaf te laten vervaardigen.

Off topic epitaaf omdat het ergens in de geschiedenis bewaard moet blijven.

Iemand die nu nog niet begrijpt waarom dat zeer wenselijk zou zijn kan maar beter een aardige epitaaf verzinnen.

Een epitaaf waar critici van hem besmuikt op reageerden.

Hm, een nogal wrang epitaaf.

De schrijfstijl wordt stroever, de kunstgrepen doorzichtiger, de toon cynischer en uitzichtlozer. dreigt een epitaaf te worden voor de meest tomeloze van onze thrillerschrijvers.

De epitaaf van het boek is Goya’s gravure De slaap van de rede brengt monsters voort ‘Ik denk dat de roman over de rede en de afwezigheid ­daarvan gaat.

Op zijn grafsteen staat een door hemzelf uitgekozen epitaaf: Rose, oh reiner Widerspruch, Lust, Niemandes Schlaf zu sein unter soviel Lidern.