Epitheelcellen

In de huidige studie infecteerden de onderzoekers gekweekte epitheelcellen (cellen die het grootste deel van de luchtwegen ‘bekleden’) van varkens en mensen.

Op enig moment bereikt de evolutionaire trend van een luchtwegvirus om zich beter aan de epitheelcellen van neus, keel en longen te hechten waarschijnlijk een evolutionair plateau van hoogst haalbare effectiviteit.

De onderzoekers zagen een afname in virusverspreiding en een toenemende afweerreactie gericht tegen het virus nadat ze een remmer van het enzym toe hadden gevoegd aan geïnfecteerde epitheelcellen in het laboratorium.

In feite zijn de epitheelcellen geïnfecteerd door het virus, waarna zij als het ware gedwongen worden om kopieën van het virus te produceren.

Eens door het peritrofisch membraan bevinden de sporozoïeten zich in de ectoperitrofische ruimte en zullen ze zich vasthechten aan de epitheelcellen van de caeca en middendarm.

In de epitheelcellen van de darmwand wordt het folaat vervolgens gereduceerd tot dihydrofolaat, en vervolgens nogmaals gereduceerd tot tetrahydrofolaat.

Ook komen ze veel voor in de epitheelcellen in andere organen zoals de ogen, de longen en de darmen.

Transitie van epitheelcellen naar mesenchymatische - verlies van celadhesie leidt tot vernauwing en extrusie (uitstoting) van nieuwe mesenchymale cellen.

Dat blijkt bijvoorbeeld uit experimenten met epitheelcellen afkomstig uit de neus die werden blootgesteld aan oxidatieve stress in de vorm van sigarettenrook en daarna geconfronteerd werden met het verkoudheidsvirus.

Onderzoekers ontdekten deze nieuwe geometrische vorm terwijl ze de epitheelcellen aan een nadere inspectie onderworpen.

Wanneer dit virus in de neus belandt, komen cellen die de luchtwegen ‘bekleden’ – zogenoemde epitheelcellen – vaak in actie.

Want nu blijkt dat epitheelcellen tijdens het buigen van weefsel een niet eerder beschreven vorm aannemen – de scutoïde dus!

Strengen van epitheelcellen die buisstructuren vormen met een myoepitheliale laag, omgeven door een myxoid of chondroid stroma.

Door een fout in de stofwisseling van je staafjes, kegeltjes en je pigment epitheelcellen werken deze niet meer goed.

Ouderdomsmaculadegeneratie ontstaat doordat zogeheten retinale pigment epitheelcellen achter in het oog niet goed meer functioneren.

Kropmelk bestaat dus uit vethoudende epitheelcellen.

De bekledende epitheelcellen kunnen in een of meerdere lagen gerangschikt zijn.

De epitheelcellen (buitenste cellaag) van de mantel vormen een beschermende opperhuid (cuticula) waarin kleine sptitse kalkstekeltjes (spiculi) gelegen zijn.

De Shigellae hechten zich aan de dikke darm vast aan de epitheelcellen en dringen de cellen binnen.

Epitheelcellen van een bepaalde cellijn (genaamd HEp-2) worden blootgesteld aan het verdunde serum van de patiënt.