Equites in een zin

Er is ook vermelding van lichte (onbewapende) eenheden equites Dalmatae (speerwerpers) en equites sagittarii (ruiterboogschutters).

Hierbij vermeldt Appianus dat de reden voor deze maatregel zowel gevallen van omkoperij waren, waaronder de reputatie van de hoven zou hebben geleden (repetundae-gevallen), als ook, opdat aan de equites alle gerechtshoven zouden worden overgedragen.

Langs de flanken liepen de equites en achter of ook langs het legioen de gevaarlijke hulptroepen.

Vele bestuurlijke en militaire functies waren voorbehouden voor equites of senatoren.

Een zeer redelijke eisch, die echter de minder fraaie kant bezat, dat de equites, de pachters van de staatsbelastingen, nu evenzeer tot rechters in eigen zaak werden gemaakt als de senatoren te voren waren geweest.

Corruptie vierde er hoogtij en de klasse van de equites verrijkten zich met de algemene inkomsten van de stad en controleerden het lokale rechtssysteem.

De equites (Romeinse ridderstand) vormden een hoge maatschappelijke stand.

Hij bouwde ter herinnering hieraan de tempel voor Fortuna Equestris, de verschijning van de godin die werd vereerd omdat het de stand der equites was, die vaak het meeste bijdroeg tot de Romeinse overwinningen.

Hij wijst er op dat Claudius ongeveer 35 senatoren en 300 ridders ( equites ) liet executeren, maar toch door de Senaat werd vergoddelijkt en als een van de betere keizers uit de geschiedenis wordt gezien.

In plaats van een legatus Augusti pro praetore of een proconsul stelde Augustus iemand uit de stand van de equites aan als praefectus Alexandreae et Aegypti om Egypte te beheren en haar lucratieve zeehavens te controleren.

In zijn taak werd de praefectus bijgestaan door praefecti die lager in rang waren en door drie epistrategoi (eveneens uit de stand van de equites).

LX 7. spreekt zelfs van een opname van zeshonderd equites in de senaat, waardoor deze in de senaat de senatoren in aantal overtroffen.

Marius was een lid van de equites die dankzij de steun van Scipio tot de senatorenstand was opgeklommen.

Uit de schatting ontwikkelde zich ook het toezicht op de zeden (regimen morum): zij konden burgers die zich misdroegen een berisping (nota censoria) toedienen en zelfs het stemrecht ontnemen, en equites uit de ridderstand stoten.

Voor iemand van de stand van de equites was het ongewoon om deze provincia te besturen (gewoonlijk was de proconsul een senator) en dit wijst waarschijnlijk op speciale omstandigheden.

Zij die kritisch stonden tegenover Aulus Vitellius' keizerschap, verkondigden dat de familie afstamde van een vrijgelaten slaaf, wiens bij een prostituee verwekte zoon een fortuin wist te vergaren, waardoor hij in de stand van de equites werd opgenomen.

Aanvankelijk gold het ambt als het hoogste wat iemand uit de equites kon bereiken, maar vanaf ongeveer 70 na Chr. kreeg het ambt van praefectus praetorio nog iets meer aanzien.

Alleen de Laurentes en de equites van Campania bleven trouw aan de Romeinen, die weer steun kregen van de Paeligni.

De praefectus praetorio onder het principaat Het ambt van praefectus praetorio werd door de princeps Imperator Caesar Augustus ingesteld en was enkel voor equites bestemd Cass.

Deze post was voorbehouden voor equites en wordt het best vergeleken met een eerste minister.