Equivalentiepunt

Deze methode maakt gebruik van meetpunten na het bereiken van het equivalentiepunt.

Door de potentiaal te meten als functie van de hoeveelheid toegevoegd reagens kan bepaald worden welk volume reagens, het equivalentiepunt, precies genoeg was.

In onderstaand schema is het aantal keren dat een meetwaarde bijdraagt aan tussenresultaten en het equivalentiepunt geteld.

Bij een zuur-base titratie reageert een zuur HZ met een base B volgens HZ + B → Z. Als er precies zoveel B is toegevoegd als nodig is om te reageren met alle HZ is het equivalentiepunt bereikt.

De verandering in de potentiaal laat nauwkeurig zien waar het equivalentiepunt ligt.

Het omslagpunt van de indicator wordt als equivalentiepunt beschouwd.

Bij een stijgende potentiometrische curve stijgt de lijn eerst om na het equivalentiepunt te dalen.

Bij het equivalentiepunt slaat het bruin-zwarte zilverchromaat neer in de oplossing.

Bovenstaande gegevens leiden dan tot volgende vergelijkingen: : en : wat een equivalentiepunt geeft bij 14,582 mL.

De Gran's plot of de methode van Gran is in de analytische chemie een algoritme om vanuit een serie tijdens een potentiometrische titratie verzamelde meetpunten een equivalentiepunt te berekenen.

Deze methode heeft een aantal nadelen: * de kwaliteit (betrouwbaarheid) van het equivalentiepunt hangt samen met de kwaliteit van de analist als tekenaar van grafieken.

Gran's plot Ook de methode van de Noorse chemicus Gran (Gran's plot) maakt gebruik van meetpunten na het equivalentiepunt.

Het equivalentiepunt of stoichiometrisch punt is bij een chemische titratie het punt waarop de hoeveelheid titrant die is toegevoegd aan een monster precies heeft kunnen reageren met de hoeveelheid te bepalen stof (ook analiet genoemd) in dat monster.

Het gevolgde algoritme is algemeen geaccepteerd, strikt rekenkundig, eenvoudig in een computerprogramma te vertalen en het ondervangt de belangrijkste problemen van het grafisch bepalen van het equivalentiepunt.

Ook bij methoden waarbij uit de serie meetwaarden het equivalentiepunt wordt bepaald moet vaak wel aangegeven worden wanneer in ieder geval met de titratie gestopt mag worden.

Ze wordt gebruikt als pH-indicator om bij een zuur-basetitratie het equivalentiepunt te bepalen.

Bij een bepaling met betrekking tot schoonmaakazijn is het niet belangrijk bij welke waarde het equivalentiepunt gevonden werd, de VWA moet vaststellen of er voldoende azijnzuur in het product aanwezig is.

De bekende pH-waarde van de indicator is vergelijkbaar met een van tevoren (via een proefbepaling) vastgestelde potentiaal waar het equivalentiepunt bereikt wordt.

Dit is een stof die maar in geringe hoeveelheid toegevoegd wordt en aan de oplossing een kleur geeft die verandert bij het bereiken van het equivalentiepunt.

Thymolblauw of thymolsulfonftaleïne is een bruin-groen of rood-bruin kristallijn poeder dat wordt gebruikt als pH-indicator om bij een zuur-basetitratie het equivalentiepunt te bepalen.