Erbakan in een zin

Erbakan werd de eerste islamistische minister-president van de Turkse Republiek, maar werd hij in 1998 definitief uitgesloten van het staatkundige toneel.

Erbakan zocht toenadering tot de regerende Gerechtigheidspartij van Demirel maar scheidde zich af toen de partijleiding zijn voorstel om de seculiere grondwet af te schaffen afwees.

In 1980 werd Erbakan uit de politiek verbannen, net als Ecevit en Demirel.

Dat leidde tot het aftreden van de islamitische regering Erbakan.

De ‘voetballende imam’ had intussen economie gestudeerd aan de Marmara Universiteit in Istanbul en hij had ervaring opgedaan in de jongerenorganisaties van de partij van Erbakan.

Erbakan, die geen parlementariër mocht worden voor de conservatieve partij van Demirel, werd door het bestuur van de Kamer van Koophandel wel tot directeur benoemd.

Na de derde militaire staatsgreep in september 1980 werd Ecevit, evenals de twee andere grote partijleiders Süleyman Demirel en Necmettin Erbakan, gearresteerd en vastgezet.

Tijdens het eenjarig bewind van Erbakan werden 232 fundamentalistische officieren en onderofficieren ontslagen.

De poging van Erbakan was tot mislukken gedoemd omdat de seculiere partijen een coalitie met de Welzijnspartij uitsluiten.

Erbakan zelf heeft een gerechtelijk verbod op het ontplooien van politieke activiteiten.

De grote spirituele gids, van de Iskenderpasja Loge was Mehmet Zahid Kotku, de sjeik die Erbakan en Erdogan aanmoedigde de politiek in te gaan.

De naam Milli Görüs is bedacht door Erbakan zelf, als een verzamelnaam voor zijn beweging.

Erbakan noemde zijn plannen voor een islamitische republiek Turkije eerst Milli Görüs, Nationale Visie, daarna kregen ze de naam Milli Suur, Nationaal Bewustzijn, en ten slotte Adil Düzen, Rechtvaardige Orde.

Het Turkse woord voor ‘nationaal’, dat Erbakan in bijvoorbeeld Milli Görüs gebruikte, staat voor een Ottomaanse indeling van de maatschappij naar godsdiensten, waarbij die allemaal ondergeschikt zijn aan de islam.

Necmettin Erbakan richtte in 1970 de Millî Nizam Partisi (Nationale Orde Partij, ) op, die de politieke islam als basisideologie heeft.

Zo moest in 1997 de eerste islamitische minister-president van Turkije, Necmettin Erbakan, zijn politieke activiteiten onder druk van het leger staken.

De Welvaartspartij is een jaar later verboden en Erbakan is het recht ontzegd aan de verkiezingen van 18 april 1999 mee te doen.

De AKP is een van de politieke erfgenamen van de Islamitische politieke beweging in Turkije, waarvan oud-premier Necmettin Erbakan de mentor is.

Erbakan, de nestor van het Turkse fundamentalisme.

In Turkije is er tot op heden een strikte scheiding geweest tussen islamisten en de nationalisten, oftewel de aanhangers van het beleid van erbakan (bijvoorbeeld Recep Tayyip Erdoğan ) en die van de grijze wolven.