Etsclub

In De Haagse Etsclub, Fascinatie voor de etskunst behandelt Ina Versteeg de tot standkoming van De Haagse Etsclub alsmede de meeste kunstenaars die er lid van waren.

De deelnemers van deze nieuwe etsclub besloten mappen uit te geven, waarin zowel prenten als vormgeving aan de hoogste verwachtingen konden voldoen.

De Etsclub hief zichzelf op op 13 januari 1896.

Hij financierde een literair tijdschrift, stichtte de Amsterdamse etsclub, liet zich uitvreten door Willem Kloos en bood ook andere berooide kunstenaars onderdak.

Het Dordrechts Museum vertelt in een mooi verzorgde tentoonstelling het verhaal van de Nederlandsche Etsclub.

Zijn grafrede over de Etsclub is geïllustreerd door Marius Bauer, die de uitvaart heeft verbeeld.

De Haagse Etsclub was een feit.

Hij is lid van de Haagse Etsclub.

De portefeuilles van De Nederlandse Etsclub bevatten uitsluitend werk van leden.

Evenals de oprichters van de eerste Haagsche Etsclub hadden zij de behoefte zich terug te trekken in het atelier en prenten te maken, die de tijd zouden trotseren.

In 1885 richtte hij de Nederlandsche Etsclub op.

In 1885 was hij medeoprichter van de Nederlandse etsclub.

In 1889 werd hij lid van de Nederlandse Etsclub.

Nadat hij vijf jaar bij professor Allebé aan de Rijksacademie geschilderd had, verhuisde Witsen in oktober 1881 naar Antwerpen waar hij kennis maakte met de Société d’aquafortistes, een Belgische etsclub.

Tentoonstelling Toen het Haags Gemeentemuseum in 1984 een tentoonstelling aan de oprichting van nieuw opgerichte Haagse Etsclub wijdde, werd het Schelpenboekje met voorstudies en aquarellen tentoongesteld.

Deze club werd het voorbeeld voor de in 1885 opgerichte Nederlandsche Etsclub.

Op 30 november 1984 was de 'nieuwe' Haagse Etsclub een feit.

Vanaf 1971 was Simon Koene de drijvende kracht achter de projecten van De Haagse Etsclub en vanaf 1973 lid van Pulchri Studio in Den Haag.