Euclides

Euclides door Justus van Gent (±1474) De vijf postulaten van Euclides zijn de vijf axioma 's uit het meesterwerk Elementen van Euclides waarmee de grondslagen van de meetkunde worden gelegd.

Zijn werk "Euclides ab Omni Naevo Vindicatus" ("Euclides van elke blaam gezuiverd") uit 1733 wordt echter als zijn meesterwerk beschouwd.

Hoewel veel van Euclides' resultaten reeds eerder door vroegere Griekse wiskundigen waren geformuleerd, was Euclides de eerste die liet zien hoe deze proposities in elkaar grijpen in een alomvattend deductief en logisch systeem.

In Euclides' oorspronkelijke benadering volgt de stelling van Pythagoras uit de axioma's van Euclides.

Oorsprong Quod erat demonstrandum is een Latijnse vertaling van het Griekse ὅπερ ἔδει δεῖξαι (hoper edei deixai; afgekort als ΟΕΔ), een uitdrukking die door wiskundigen als Euclides Elementen van Euclides en Archimedes al werd gebruikt.

Euclides heeft bewezen dat er oneindig veel priemgetallen zijn.

Het vaartuig is namelijk vernoemd naar Euclides van Alexandrië, een wiskundige, die rond het jaar 300 voor Christus leefde en de grondlegger is van de meetkunde.

Dit doet hij via verhalen over Euclides, de grondlegger van de geometrie, en een anekdote over hoe hij zelf als kind in het gangpad van de trein een sprong maakte, om te kijken of hij de trein onder zich weg zou zien rijden.

Dit is een ontkenning van het 5e postulaat van Euclides.

Euclides' belangrijke prestatie was om ze allemaal in één samenhangend logisch kader te plaatsen.

Euclides is daarmee vrijwel vanaf de oprichting het verenigingsorgaan van de NVvW.

Euclides schreef zelf acht meer geavanceerde boeken over de meetkunde.

Het bewijs van de pons asinorum in de uitgave van Byrne van de Elementen van Euclides.

Het boek begint met definities, waarna de stellingen aan bod komen ("voorstel"), compleet met "'t Gegheven", "'t Begheerde" en "'t Bewys", zoals Euclides dit gedaan had voor de meetkunde.

Het is niet bekend of er oneindig veel priem-euclides-getallen bestaan.

Het tijdschrift Euclides is begonnen in 1924 als bijvoegsel bij het Nieuw Tijdschrift voor Wiskunde.

Na de metingen van Euclides kunnen in de toekomst de waarnemingen met radio en x-stralen samen gebruikt worden met de roodverschuivingen, wat een enorme tijdswinst zal opleveren.

Proclus refereerde in zijn commentaar, geschreven in de 5e eeuw, op de Elementen slechts kort aan Euclides.

Simson’s aandacht ging in eerste instantie uit naar Euclides’ Porisma’s.

Voor de rest van de dag is Euclides op zichzelf aangewezen.