Eumenes in een zin

Eumenes III (133 - 129 v.Chr.) een bastaardzoon van Eumenes II weigert diens wilsbeschikking te erkennen en bestijgt de troon als laatste koning van Pergamon.

Indus, lijfwacht van Nero Claudius Caesar Augustus, van de decurie van Secundus, van de bataafse natie, leefde 36 jaar. Hier ligt hij begraven. Eumenes, Zijn broer en erfgenaam, heeft hem uit de samenleving van Germanen hier gelegd.

Antigonos kreeg de taak om Perdikkas' voormalige bondgenoot Eumenes uit te schakelen.

De Romeinse bondgenoot Eumenes, die alle cavalerie op de rechterflank leidde, viel nu de Seleucidische linkerflank aan, die al uit verband gebracht was door de zeiswagens, en joeg deze op de vlucht.

De strijd bleef onbeslist maar Eumenes werd door zijn eigen legervergadering verraden en uitgeleverd aan Antigonos.

De twee leiders, die bittere persoonlijke vijanden waren geworden, zochten elkaar tijdens de slag en vochten tegen elkaar waarin Neoptolemus na een wanhopige worsteling werd gedood door Eumenes.

Domitius werd met vier cavaleriesquadrons op de rechterflank geplaatst, Scipio leidde het centrum en de linkerflank stond onder leiding van Eumenes.

Eumenes kon Meleagers troepen naar een minder strijdlustige positie brengen, doordat hij voorstelde dat Arrhidaeus koning zou moeten worden, en dat, als Roxanes kind een zoon zou zijn, hij het koningschap zou delen met Arrhidaeus.

Parallel hieraan had Antigonos, die Eumenes net verslagen had, zijn macht in Azië kunnen uitbreiden.

Seleucus, omdat hij Macedoniër was, had het vermogen om het vertrouwen van de Macedoniërs in zijn leger te winnen, wat niet het geval geweest was bij Eumenes.

Tijdens deze slag leidde Neoptolemus de linkerflank, waardoor hij tegenover Eumenes zelf stond.

Toen hij dit zag beval toen zijn lichte cavalerie onder Peithon die net klaar was met Eumenes' kamp te plunderen om de Argyraspides in de rug aan te vallen.

Zo ontstonden er twee fronten: een Grieks tussen Polyperchon en Kassander en een Aziatisch strijdtoneel tussen Eumenes en Antigonos.

Flamininus was erachter gekomen dat Hannibal zijn heil had gezocht in Bithynië toen enkele afgevaardigden van Prusias naar Rome kwamen om uit te leggen wat de rol van de koning was in zijn conflict met Eumenes van Pergamon.

Eumenes II zette de vrienschappelijke betrekkingen met Rome voort.

Deze oorlog werd veroorzaakt door de argwaan van Rome jegens Perseus, de zoon van Philippus V (zie ook Tweede Macedonische Oorlog) en door de hulp die Eumenes II van Pergamum aan Rome vroeg.

De zwakzinnige halfbroer van Alexander de Grote, Phillipus III, regeerde samen met de zoon van Alexander, Alexander IV nog formeel over diens nalatenschap en Polyperchon gebruikte dat ook om de positie van Eumenes te versterken ten opzichte van Antigonus.

Eumenes toonde zich een waardige opvolger van zijn vader.

Griekenland * Eumenes II wordt op de terugreis van Rome, bij Delphi door sluipmoordenaars van Perseus van Macedonië overvallen en raakt ernstig gewond.

Hoewel de vijandelijkheden tussen de Ptolemaeën en Seleuciden doorgingen en de Galaten de regio plunderden, raakte Eumenes I niet meer bij conflicten betrokken, waarschijnlijk omdat hij schattingen aan de Galaten betaalde.