Eurodance in een zin

Belangrijke artiesten Niet al deze artiesten (en groepen) zijn strikt genomen pure eurodanceartiesten, sommigen hebben eurodance gemaakt en anderen profileerden zich meer op raakvlakken van eurodance met andere stromingen.

Ik heb een zwak voor 90's Eurodance.

Chibi Ichigo flirt op haar debuut met escapistische trance en eurodance, terwijl piepjonge producers de kitscherige synthsound en -beats van de millenniumwisseling in hun geluid betrekken, of dj’s als een curiosum omarmen.

In de reeks komen onder andere Eurodance, Captain Jack, de erotiek van de jaren negentig, de gabberhouse, de oorlog in Bosnië en de Chinees-Indische restaurants langs.

De muziek van Modern Talking werd alleen gedraaid door bekenden/fans van Italodisco/Eurodance en in bepaalde clubs.

De populariteit van eurodance vlakte in de late jaren negentig af, maar het genre verdween niet.

In 1990 besluit men ondanks het succes te kiezen voor een andere genre, eurodance, dat op dat moment enorm populair was geworden.

De eurodance van acts als Snap, Culture Beat, Capella en 2Unlimited zat in de 'heavy rotation' waardoor hun clip haast elk uur werd gespeeld.

Bijzonder is bijvoorbeeld de documentairereeks (NPO 3) van Hila Noorzai over de Eurodance uit de jaren negentig.

De ravissante, veelzijdige artieste is sinds de jaren ‘90 al actief en stond als Tamira Jay toen op nr. 8 in de Belgische Ultratop en op nr. 1 in de Spaanse hitlijsten met haar eurodance hit “Get Up”.

In 2000 werd ik directeur bij CNR Records en focusten we op de eurodance.

Een sprankelende set met de nadruk op het commerciële repertoire overgoten met een flinke scheut Eurodance.

De timing voor het boek No Limit – De ultieme eurodance hits uit de 90’s van de broers Colin en Kevin Kraan is dus perfect.

Rapper Stay-C had meer moeite het hoofd boven water te houden toen de eurodance in de jaren nul wat inzakte.

Het tempo werd opgeschroefd, zang kreeg een grotere rol in de muziek en zo ontstond de eurodance.

Hun muziekstijl valt onder de noemer Eurodance.

Paradisio is een Belgische eurodance-band.

De nummers van het album X klonken zoals de meeste eurodance nummers uit begin jaren 90. Rolf Köhler zong vanaf dit album op een iets andere manier dan de albums hiervoor, iets vlotter, vanwege dat de nummers ook veel sneller waren.

De volgende single "No More (I Can't Stand It)" is opnieuw ingezongen door Linda en deze plaat stond wederom hoog genoteerd in de eurodance charts.

Deze singel is een cover van Knockin' uit 1994 van de Spaanse eurodance groep Double Vision Maximus komt in 2011 samen met Banks terug.