Europeanisme

Anti-europeanisme heeft altijd een sterke invloed gehad in met name de Amerikaanse cultuur.

Hij was een grote aanhanger van het europeanisme.

Sommige elementen van Britse euroscepsis zijn door Amerikaanse schrijvers vergeleken met het Amerikaanse anti-europeanisme.

Er is ook geen echt toekomstbeeld meer: daarom zijn zijn waterdragers vervuld van een mechanisch en pavloviaans europeanisme en dromen ze van een ingebeeld Europa waarin België ooit pijnloos zou kunnen oplossen.

Er is een kans dat wat we nu anti-Amerikanisme en anti-Europeanisme noemen, dan als zachtaardig gekibbel in de familie zal worden beschouwd.

In mei was hij in Praag om te spreken met ex-president Vaclav Klaus, die het ‘europeanisme’ beschouwt als een nieuwe gevaarlijke ideologie ‘die in de plaats is gekomen van het socialisme’.

Er is n.l. een soort Europeanisme, dat zich wat al te gemakkelijk heenzet over tegenstellingen, die nu eenmaal bestaan en wier weerstand zich alleen door theoretici laat wegcijferen.

Europeanisme en euroscepsis zijn overigens geen antoniemen van elkaar.

Hoewel er wat overlappingen zijn, verschilt euroscepsis van anti-europeanisme.