Externa

Andere slagaders die meestal afkomstig zijn uit de arteria femoralis zijn de arteria epigastria superficialis, arteria circumflexa ilium superficialis, arteria pudendi externa superficialis, arteria pudendi externa profunda en arteria descendens genus.

De hersenen wordt gevoed door een slagader die door een nauwe opening in de schedel, de apertura externa canalis carotici gaat.

Over het algemeen kent de arteria carotis communis tot de splitsing in arteriae carotides interna et externa geen aftakkingen.

Uiteindelijk vormt zich uitwendig op het achterlijf het typische zakje (de externa).

De plexus van Auerbach ligt in de muscularis externa van het spijsverteringsstelsel.

De zogenaamde natte otitis externa komt wel voor na zwemmen in besmet water en is veelal zeer pijnlijk.

Een konijn met een oorontsteking heeft een otitis externa en/of middenoor ontsteking, maar bijna nooit is het binnenoor ontstoken.

Het somatische zenuwstelsel innerveert het dwarsgestreepte spierweefsel van de sfincter urethrae externa en gebruikt acetylcholine als neurotransmitter.

De arteria carotis externa daarentegen heeft afsplitsingen in het halsgebied naar de tong (arteria lingualis) en de schildklier (arteria thyreoidica superior).

De arteria carotis externa wordt boven dit punt, na afsplitsing van de arteria maxillaris, arteria temporalis superficialis genoemd en vervolgt zijn weg naar het bovenste deel van het hoofd.

De arteria iliaca externa wordt arteria femoralis genoemd zodra de slagader het ligamentum inguinale is gepasseerd.

Deze zenuwbanen sturen onder andere de vaatvernauwing van de arteriae carotides interna et externa, de traanklier, het ooglid, neusloop en zweten van het corresponderend deel van het hoofd.

Hypoplexia externa is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae).

In de boomvarenbossen op de eilanden bevinden zich vooral de inheemse soorten Dicksonia (D. berteriana op Robinson Crusoe en D. externa op Alexander Selkirk) en Thyrsopteris (T.

Psectra externa is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1909.

Verloop Beide arteriae iliacae communes lopen schuin naar beneden en splitsen vervolgens in een diepe, arteria iliaca interna en oppervlakkige tak, arteria iliaca externa.