Extreems

Als je zoiets extreems hebt moeten meemaken als het stervensproces van je eigen kind, dan is het alsof je de waarheid hebt gezien, de essentie van het leven.

Dan denk je aan iets extreems, iets gedurfds, iets baanbrekends.

Jongens die snel geld willen verdienen en – als roekeloze pubers – zin hebben in iets extreems.

Lekkere verfrissende buien met hier en daar een klap onweer, nix extreems, gewoon een zomerse onweersbui.

Of, ik ga weer iets extreems zeggen.

Of zeg ik nu iets extreems?

Wilders probeert het, maar niks extreems.

Als je te ver doorslaat in je strijd tegen iets extreems, dan beland je daar waar je in eerste instantie tegen streed.

Dat zo’n onbenul tot zo iets extreems in staat is.

Er is helemaal niets extreems aan.

Er is niets rechts en er is niets extreems aan wat zogenaamd rechts wordt genoemd.

Daar is niets extreems aan maar een bittere noodzaak.

Er is niets extreems aan.

Ik heb ook nog nooit iets extreems van Baudet gehoord, alhoewel er geloof ik mensen zijn die daar anders over denken!

Prima speech, niets "extreems" aan.

Sinds ik erachter ben gekomen dat als de massa iets extreems doet, er precies het tegenovergestelde gebeurt, ben ik aan het zoeken naar dit soort extremen.

Anders gaat de overheid ergens anders geld plukken, bijvoorbeeld de belasting naar 25% om maar eens wat extreems te noemen.

Of u moet voor iets extreems kiezen en zoals niet zolang geleden een Chinese jongen zeggen dat u het wel welletjes vindt en al uw bruikbare organen (wellicht het hart, hoornvliezen e.d.?) wil doneren aan mensen die nog een leven kunnen hebben.

Rechts-extreems is "alle buitenlanders eruit" en "we gaan ze met stokken te lijf".

Ik was toe aan iets extreems, iets om over naar huis te schrijven.