Faience

Keramist of producent van faience Het produceren van aardewerk, met de naam porselein of faience werd in de 18de eeuw zeer populair.

Het twintig centimeter hoge beeldje is gemaakt van faience (geglazuurd aardewerk), materiaal dat in de tijd van farao Necho II, de zevende eeuw voor Christus vrij vaak werd gebruikt.

Of je volledige huis met groene faience bekleden.

Dit bedrijf produceerde geen porselein, maar faience (aardewerk), dat poreus was.

Dit kleine beeldje in Egyptisch faience is populair, niet alleen vanwege zijn uiterlijk, maar ook omdat zijn karakteristieke kenmerken veel van de meest belangrijke facetten van ambachtelijke productie in het oude Egypte uit die tijd illustreren.

Met Delfts blauw wordt dus eigenlijk Delftse faience bedoeld.

Op 26 juni 1750 verkreeg Pulinx een octrooi voor de oprichting van een fabriek van artikelen in faience.

Van Egyptische faience werden onder andere tegels, vazen, godenbeeldjes en zelfs speelgoed gemaakt.

De meest indrukwekkende vondst is een amulet van verguld hout en blauwe faience in de vorm van een djed-zuil, het symbool van stabiliteit en eeuwig leven voor de overledene.

Ter onderscheiding van majolica spreken we tegenwoordig van - de ook internationaal gangbare term - faience.

Faience is niet sterk.

Er is geschreven dat hij ook nog beeldjes in faience maakte in de 'Faïencerie d’Etterbeek'.

In andere zalen wordt de archeologische collectie (Salle du Prince Noir), de verzameling faience en werken van moderne en hedendaagse kunstenaars tentoongesteld.

In het begin brachten de Delftse bakkers vooral oosterse decoraties aan op de Delftse faience.

In Italië wordt faience nog steeds majolica genoemd.

In Nederland wordt het Delfts Blauw of delftse faience genoemd.

Oorstaafjes, tandwielen, en hartvormige ornamenten van faience en steatiet waren populair in Lothal.

Cyfflé wilde anderzijds in Brugge een werkplaats voor keramiek en faience oprichten, die de opvolger van die in Lunéville zou zijn.

De fabriek werd in 1979 gesloten maar de stad heeft nog steeds een museum waar de plaatselijke faience getoond wordt.

Door toevoeging van mergel konden de majolicabakkers hun product verbeteren, het aardewerk werd dunner en werd faience genoemd.