Falange in een zin

Hierna viel de Falange uiteen in een pro-Syrische Falange en een anti-Syrische Falange.

Aznar was als student de voorzitter van een splintergroepje van de Falange, de Frente Sindicalista, dat heilig geloofde dat het regime het gedachtegoed verkwanselde en dat de fascistische stroming binnen de Falange moest worden versterkt.

De Falange zou echter niets weten van deze executie (Franco censureerde alle berichten hierover) en liet de Falange-leidersplaats dus open voor de terugkeer van José Antonio.

Opkomst tijdens de Tweede Spaanse Republiek Falange Española (1933-1934) De Falange kwam voort uit twee kleinere fascistische groepjes, die geleid werden door José Antonio Primo de Rivera en Luís Ruiz de Alda.

De afzetting van Hedilla maakte de weg vrij voor Franco om de fusie door te drijven en vervolgens het leiderschap op zich te nemen van de nieuwe beweging, de Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensivas de Nacional Sindicalistas.

De alomtegenwoordige herdenkingsborden met de Falange-pijlenbundel ter ere van José Antonio Primo de Rivera moeten uit de kerken verwijderd worden, als die hun staatssubsidies willen behouden.

De Boliviaanse Sociale Falange was een van de grootste falangistische bewegingen in Latijns-Amerika.

De leden van de Falange droegen een paramilitair uniform.

Franco wilde de gehele nationalistische zijde huisvesten in de Falange en ideologische starheid zou dat doel in de weg zou zitten.

De generalissimo, die in 1975 stierf, ligt er zelf ook in een praalgraf naast José Antonio Primo de Rivera, leider van de fascistische Falange.

Hij concentreerde zich op het oplossen van de binnenlandse politieke problemen, met name op de strijd tussen de monarchisten en de Falange.

José Antonio Primo de Rivera was een bewonderaar van de Italiaanse dictator en richtte de Falange op, een Spaanse (rooms-katholieke!) fascistische beweging die beperkt van omvang was, maar zich door gewelddadige acties scherp profileerde.

De Falange wist al snel enkele duizenden leden te werven, deels afkomstig uit de gelederen van de upetistas en deels uit revolutionair gezinde studenten.

Dit leidde tot spanningen binnen de Falange die nog vergroot werden door verwijten van extremisten binnen de partij aan het adres van José Antonio.

Het was diezelfde Prieto die de leider van de Falange uit de nesten hielp toen de regering hem uit zijn ambt dreigde te ontslaan wegens verboden wapenbezit, waarmee hij zijn parlementaire onschendbaarheid zou verliezen.

In april 1937 veegde Franco alle katholieke organisaties (waaronder de carlistische beweging) en de falangisten bijeen in één partij: FET y de las Jons ofwel Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista.

In dit fictieve kabinet waren zes posten gereserveerd voor de Falange en vier voor de militairen.

José Antonio nam het initiatief door de bestuursraad van de Falange bijeen te roepen die hem opdroeg een programma en statuten te ontwerpen en voor te leggen aan het eerste partijcongres in oktober 1934.

José Antonio Primo de Rivera, leider van de Spaanse fascistische beweging, de Falange, was een telg uit een adellijk geslacht.

Met José Antonio als gekozen parlementariër werd de stem van de Falange gehoord in de Cortes.