Farinelli

Zij hebben zorg gedragen voor de restauratie van Farinelli's huis in de Certosa van Bologna in 2000 en de opening van een “Farinelli” stadspark in 2002.

Bernacchi imiteerde eerst de ornamentaties van Farinelli waarna hij zijn eigen veel verbazingwekkendere ornamentatie toevoegde - en dit was vijf jaar nadat Farinelli zijn even beroemde wedstrijd met de Duitse trompetspeler in Rome had gewonnen.

Farinelli stierf een paar maanden na Metastasio.

Ook toont de film een andere reden waarom Carlo Broschi de artiestennaam Farinelli koos.

Zijn carrière overlapte elk van hen en er is bewijsmateriaal dat hij lessen gaf aan zowel Farinelli als Carestini.

Op de cd, die vorige maand uitkwam, eert ze de grote Italiaanse castraatzanger Farinelli (Carlo Broschi, 1705-1782).

In Orfeo buitelde een aapje rond en in L'Innocenza giustificata traden naast Farinelli twee heuse kamelen op.

De optredens van Farinelli vormen de aanleiding voor overdadig aangeklede toneelbeelden, zoals die in deze spektakelopera's gangbaar waren.

Farinelli, onveranderlijk getooid met reusachtige hoofddeksels, maakt zijn entree op een paard, daalt op een wolk vanuit de hemel neer of staat eenvoudig als een pauw te stralen.

Na een verblijf van enkele maanden aan het Franse hof arriveerde Farinelli ten slotte in Madrid voor wat hij zag als niet meer dan een kort beleefdheidsbezoek aan het Spaanse hof.

De beroemde castraat Farinelli zong tijdens diens verblijf in München in 1729 een solopartij in een opera van Torri.

Nog eens vijftien banden Vermoedelijk nam Farinelli nóg eens vijftien andere banden mee, die goeddeels dezelfde sonates bevatten als de koninklijke reeks.

Ook toont de film een andere reden waarom Carlo Broschi de artiestennaam Farinelli kiest.

De Belgische Unie van de filmkritiek had zijn debuutfilm La vie sexuelle des belges met ruime voorsprong op Farinelli tot beste Belgische film van het jaar uitgeroepen.

De toen 16-jarige castraat Farinelli maakte zijn debuut in de laatstegenoemde.

Farinelli had onmiddellijk succes.

In 1720 zong Farinelli voor het eerst in het openbaar in een stuk van zijn mentor: "Angelica e Medoro".

Trivia * De enige opera van Händel waarin Farinelli heeft gezongen, was Ottone, volgestouwd met aria's uit andere opera's van Händel.

Van 1727 tot 1730 stond hij samen met Farinelli op het Italiaanse toneel.