Faseverschillen

Bij 8D zijn het de faseverschillen tussen linker- en rechterkanaal die bepalen waar het geluid vandaan lijkt te komen.

De meeste faseverschillen zijn uitsluitend van toepassing op de A-eenheden; de B-eenheden varieerden veel minder.

Deze faseverschillen "kleuren" het terugontvangen geluid.

In dit geval betekent het dat in een lijn langer dan 30 cm significante faseverschillen optreden.

De faseverschillen ten opzichte van de oorspronkelijke bundel worden gebruikt om de diepte te bepalen waar het licht weerkaatst is.

De verschillen in deze drie systemen bestaan voornamelijk uit hoe het probleem van het verlopen van het kleurenspectrum door kleine faseverschillen in het ontvangstsignaal worden opgelost.

In dit geval betekent het dat in een lijn langer dan 600 km significante faseverschillen optreden.

Stereogeluid maakt gebruik van deze eigenschap door aan beide oren geluid aan te bieden dat dezelfde faseverschillen bevat, zodat de illusie wordt gewekt dat het geluid uit een bepaald punt in de ruimte afkomstig is.

De faseverschillen van alle elektronen langs de translatiesymmetrie zijn voor beide experimenten gelijk maar tegengesteld, en de intensiteit van de gediffracteerde bundel is daardoor voor beide gevallen identiek.