Fatalisme

Je wist dat de kansen tegen je waren... en daardoor ontwikkelde men een fatalisme dat nog erger werd... toen commandant Sir Arthur Harris... alle pantserplaten om de crewruimtes liet verwijderen... zodat de vliegtuigen nog wat meer bommen konden vervoeren.

En als je dát niet gelooft, ligt vaak het tegenovergestelde op de loer: fatalisme, soms zelfs een bijna apocalyptisch, sciencefictionachtig geloof in de onvermijdelijke ondergang.

Fatalisme houdt het volk achterlijk en het is er nog tevreden mee ook.

Het fatalisme van de Russen onderschat ik zeker niet.

Kijk, wat jij doet heet ook wel fatalisme.

Moet aan dit niet-wetenschappelijk onderbouwde “wetmatig” fatalisme geloof worden gehecht?

Zeespiegelstijgingen en dalingen zijn van alle tijden, net zoals het fatalisme van sommige mensen.

Bij mijn bezoeken aan Rusland viel me al de eerste keer op dat ze (als je al iets kan zeggen over een volksaard) totaal anders zijn dan alles wat ik eerder gezien heb. met een laag gevoel van eigenwaarde gekoppeld aan fatalisme en onverschillige overmoed.

Het is een vorm van verharding & fatalisme die dan weer een rechtstreeks gevolg is van de verstikkende greep van de klimaat- en milieulobby op regering & overheid en op zo'n beetje alles dat te maken heeft met economische activiteit in dit land.

Je ziet een bepaalt fatalisme en acceptatie van de dood in de cultuur zitten.

Apathie en fatalisme: als de taliban wint, is dat de wil van allah.

Het eindeloze gedokker over betonplaten, kaarsrecht aan elkaar geregen tussen Ieper en Veurne, doet een vlaag fatalisme opborrelen: wat als hier en nu een frontale autobotsing plaatsvindt waarbij de inzittenden een bed op intensieve zorg nodig hebben?

Ik bespeur daarbij wel enig fatalisme.

Waar kwam dat fatalisme vandaan?

Het was nu juist hun opdracht fatalisme naast zich neer te leggen en te inventariseren hoe de Europese migratie-impasse doorbroken kan worden.

Maar of het financieel fatalisme zal zegevieren, blijft de vraag.

Wie volhardt in zijn fatalisme krijgt uiteindelijk, op de drempel van de dood, het finale gelijk.

De vlag dekt de lading, want er is geen andere muzieksoort op aarde waarin melancholie en fatalisme zo worden gecultiveerd.

Deze stelling van het fatalisme komt regelmatig aan bod in het werk van verscheidene filosofen.

Fatalisme is een vaak terugkerend motief in Couperus' werk.