Fellini

Fellini's films zijn doorgaans psychologische en/of sociale drama's waarin een fantasierijk personage, vaak gemodelleerd naar Fellini zelf, op zoek gaat naar de betekenis van zijn leven.

Federico Fellini zei over de moraal dat het een "constant gevecht tegen de rebellie van de hormonen" is.

Federico Fellini was van mening dat het maken van intelligente fouten, een grote kunst was.

Rinaldo heeft me aan Fellini voorgesteld.

Die waar Fellini in kwam noemden we toen de catacomben en stond ook zo aangegeven voor feestjes.

Misschien dat ze onder leiding van een regisseur als Federico Fellini boven zichzelf had kunnen uitgroeien.

Super low budget gedraaid, maar Fellini-achtige kwaliteit.

Daarvoor is het oninteressant Italiaans "Fellini" geleuter van een Londense doos.

Haar debuut uit 1994 ging over haar relaties met onder meer filmregisseur Federico Fellini (toen 72) en schrijver Alberto Moravia (toen 80).

Hij was daarnaast assistent van Fellini en maakte films en documentaires over mode, sport, muziek, dans en opera, maar ook over de Amerikaanse protestbeweging en de Vietnam-oorlog.

Gek is dat, mijn ouders ook altijd AH ik ook, laatst in een Dekra winkel geweest, leek wel een film van Fellini, heel bijzonder publiek ook met zonder mondkapje de bedrijfsleider stijf scheldende, gebeurt wel wat in zo een zaak.

Het lijkt meer op een scène uit een film van Fellini.

Toen Federico Fellini in zijn jeugd voor het eerst clowns zag, was dat voor hem een angstaanjagende ervaring.

Een boek op zich, of zeg maar een Fellini film.

Federico Fellini had daarvoor Marcello Mastroianni tot zijn beschikking, John Ford koos bij voorkeur voor John Wayne en Alfred Hitchcock zag in James Stewart zijn favoriete filmheld.

Hij doet me een beetje denken aan Fellini’s Ginger e Fred.

In La Dolce Vita hing Fellini een stilleven van Morandi in een Romeins appartement.

De amechtige pogingen van Van Baarle en Fellini, de grote Italiaanse regisseur die 25 jaar na zijn dood nog verrassend soepel over de kasseien glijdt.

En als vanzelfsprekend trekt Almodóvars hoofdpersonage (of alter ego) de blinde filmer Harry Caine, halverwege Los abrazos rotos ook nog even Fellini's Otto e mezzo uit zijn filmkast.

En ook na zijn volgens filmcritici beroerdste rol uit zijn loopbaan, als maestro Guido Contini in Nine, de muzikale versie van Fellini's 8 1/2, gunde Day-Lewis zichzelf langdurig vrijaf.