Feministen

Feministen die transvrouwen niet erkennen als vrouwen of feministen die transfeministen niet erkennen als feministen worden door transfeministen vaak Trans-Exclusionary Radical Feminists (TERFs) genoemd.

Over dat verschil in aanpak zei de Marokkaanse schrijfster Fatima Mernissi: westerse feministen voeren hun strijd zonder de mannen, islamitische feministen mét.

Alle nep feministen die profiteren van de paden die de echte feministen (van het echte 1e uur!) voor hen geplaveid hebben, met échte strijd en écht nobele doelstellingen.

Mannelijke feministen zijn eigenlijk geen feministen maar mannetjes die vanwege hun lage sociale positie een kans proberen te maken door zich van hun mannelijkheid te distantiëren.

Nep-feministen zijn altijd boos op echte feministen.

Er zijn gelukkig ook feministen zoals dat Folia meisje, maar na de sexuele bevrijding concludeerden feministen dat vooral mannen ervan profiteerden en dus mocht het niet, want een pleziertje voor de mannen is seksisme.

Zo zou ze bijvoorbeeld graag nog onderzocht zien worden in hoeverre feministen en niet-feministen schaamte en taboe kennen omtrent seks en seksueel gedrag.

Overigens verbaast het me een beetje dat het juist feministen zijn die zich zo in hebben gezet voor deze pil (hoewel ik niet durf te claimen dat ik feministen goed snap.

Onverbeterlijke feministen – De Groene Amsterdammerwoensdag 27 maart 1996Onverbeterlijke feministen'De Harde Kern' noemen ze zich.

De onderzoekers lieten één groep feministen een seksistisch raadsel oplossen (wat hen niet lukte), terwijl een andere groep feministen iets anders deed.

Baas op eigen hoofd, je weet wel, fanatiek verdedigd door niet moslim feministen.

Bij ons demonstreren de feministen dat een vrouw "vrijwillig" een kopvod moet/mag dragen, ook bij de politie.

Daarom leggen we als Feministen voor de Kinderopvang morgen, 14 november, het werk neer.

De controverse tussen verdedigers van Depardieu en feministen weerspiegelt een generatie- en culturele kloof in Frankrijk.

De feministen van destijds draaien zich om in hun graf, die van tegenwoordig doen het voor de deugpunten, niet voor de standpunten.

De mensen die het meeste kabaal maken te weten Sumar con Yolanda días de communistische Spaanse partij, PSOE, ERC en Juntos plus alle feministen juist betrokken waren bij een nieuwe wet SI ES SI die de oorzaak is dat meer dan 100 verkrachters vrij kwamen.

Een dolk in het hart voor de échte feministen die gestreden hebben voor gelijke rechten.

En aan het eind van de eerste feministische golf zagen we dat feministen de vrouwenzaak loslieten omdat pacifisme belangrijker was.

Ik hoop dat witte feministen naar zichzelf en hun werk zullen kijken met de vraag: wie heeft er nog geen plekje aan tafel en hoe kunnen we daarin verandering brengen?

Ik zou het mooi vinden als ook andere feministen dat explicieter uitdragen.