Ficino in een zin

In 1492 verkondigde Ficino De betekenis van Ficino voor de beeldende kunsten is onderzocht en behandeld door Marieke J.E. van den Doel in haar dissertatie.

Bovendien schreef Ficino niet een maar twee commentaren op de Timaeus, waarvan de eerste echter niet bewaard is gebleven.

Iemand die met zijn opvattingen tegen Alberti's nadruk op de juiste proportie en toepassing van regels inging, was de filosoof Marsilio Ficino.

Op dat moment was Ficino al bezig met een vertaling van Plato's integrale oeuvre.

Vooral Ficino's geschriften hadden grote invloed.

Ficino, een grote filosoof uit de Renaissance, schreef voor zijn broodheer, Lorenzo de Medici, twee korte samenvattingen van zijn veelomvattende filosofische hoofdwerk, wel wetende dat de heerser van Florence een dikke pil toch niet zou lezen.

Later bleek dat Ficino op dat zelfde moment was gestorven.

Inleiding tot de Politeia (De Staat), door Marsilio Ficino.

Terwijl Ficino's commentaar lijkt te zijn geïnspireerd door het neoplatonisme, bijvoorbeeld door Proclus 'commentaar, probeerde Ioannes Serranus zich in zijn vertaling van 1578 te distantiëren van de heersende neoplatonische interpretatie.

Daarbij stelde Ficino de metalen voor als levend, gelijk aan planten.

Hermetisme Corpus Hermeticum, eerste editie door Marsilio Ficino.

Neoplatonist Ficino merkte de overeenkomsten op tussen de filosofie uit het Corpus en de dialogen van Plato (die hij ook eigenhandig had vertaald) en meende hieruit te mogen concluderen dat Hermes Trismegistus een tijdgenoot van Mozes moest zijn geweest.

Zij omringden zich met kunstenaars en humanisten en trokken geleerden als Marsilio Ficino en Giovanni Pico della Mirandola aan, die zo de gelegenheid kregen om het werk van Plato te vertalen en bekend te maken.