Fischböck

Seyss-Inquart benoemde Hans Fischböck als Generalkommissar für Finanz und Wirtschaft, waarmee Fischböck de controle kreeg over financiën, verkeer, economie, sociale zaken en de posterijen.

Door deze organisatie werd het in handen gespeeld van dr. Hans Fischböck, die zich in Nederland onder meer bezig hield met het onteigenen van joods bezit.

Wijsenbeek zal tot die conclusie zijn gekomen omdat het schilderij uiteindelijk in handen kwam van dr. Hans Fischböck nadat kunsthandel De Boer het had verkocht aan de rooforganisatie Dienststelle Mühlmann.

Het optreden van Fischböck werd hoofdzakelijk bepaald door zijn behoefte een goede indruk in Berlijn achter te laten met het oog op zijn verdere carrière.

In 1958 keerde Fischböck naar Europa terug, waar hij in 1967 ongestraft stierf.

In verband met zijn benoeming tot Generalkommissar für Finanz und Wirtschaft, ontving Fischböck op 1 juni 1940 de ererang van SS-Oberführer.

Toen deze op 16 februari 1938 in Oostenrijk benoemd werd tot minister van Binnenlandse Zaken en Openbare Veiligheid werd Fischböck aangesteld als adviseur van de minister van Handel.

Het nieuwe bedrijf kreeg zijn richtlijnen van dr. H. Fischböck van het Generalkommissariat für Finanz und Wirtschaft.

Van 1915 tot 1918 deed Fischböck dienst in het Oostenrijks-Hongaarse leger.