Fluitpartij

Albert was dan ook de beste leerling van de heer Balmaekers, want vanaf zijn twaalfde speelde de jonge snaak bij de fluitpartij van de Harmonie der Pompiers.

Dat kostte niet veel moeite, omdat de fluitpartij eenvoudig was aan te passen voor de viool.

Een aantal herhaalde noten in de fluitpartij werd in de vioolpartij geoctaveerd, wat de partij briljanter maakte.