Fluweelworm

De antennes zijn voorzien van zenuwen die direct leiden naar de hersenen van de fluweelworm.

Een fluweelworm verliest in een droge omgeving binnen vier uur een derde van zijn lichaamsgewicht.

Met de ogen kan de fluweelworm geen beelden vormen, ze dienen enkel om grove lichtverschuivingen waar te nemen om te zien of het dag is of nacht.

Voor een fluweelworm is dit van levensbelang, omdat er overdag meer gevaren zijn dan 's nachts.

De antennes zijn voorzien van zenuwen die direct leiden naar de 'hersenen' van de fluweelworm.

De poten zijn in plaats daarvan te beschouwen als gespierde uitstulpingen van het lichaam, wat direct te zien is als de fluweelworm loopt.

Als de prooi eenmaal is gevangen maakt de fluweelworm met zijn scherpe monddelen een opening in het lichaam.

Bij verstoring kan een fluweelworm slijm afschieten op een vijand om die te verwarren.

De fluweelworm brengt een verterende en proteïnen bevattende vloeistof in de prooi om de weke delen op te lossen.

De fluweelworm heeft zelf geen last van het slijm omdat het net als andere substanties zoals vloeistoffen niet aan de huid blijft plakken.

Het tweede potenpaar van de fluweelworm is net als het eerste potenpaar aangepast en heeft ten opzichte van evolutionaire voorgangers een andere functie gekregen.

Kop De kop van een fluweelworm bestaat uit drie segmenten.

Ook andere kleine diertjes worden wel gegeten en er is een waarneming bekend van een fluweelworm die de spin Hapalopus butantan verorberde, deze prooi behoort tot de vogelspinnen (Theraposidae).