Foederati in een zin

Als antwoord op Godas' gezanten stuurde Justinianus Cyrillus, een van de officiers van de foederati, met 400 man om de invasievloot te begeleiden en daarna naar Sardinië te zeilen.

De foederati werden ingekwartierd bij grootgrondbezitters die in de grensgebieden van het Rijk woonden.

In de eerste eeuwen na het begin van de jaartelling kreeg het begrip foederati een ruimere invulling.

Later werd die bewaakt door foederati, bondgenoten onder die vreemde volkeren.

Maar de Turkse volkeren die centraal Azie bevolken zijn daar ook alleen maar als foederati van Dzenghis Khan gekomen.

Maar toen de uitkering van soldij, waarop foederati recht hadden, achterwege bleef, besloot Alarik niet nogmaals Griekenland binnen te vallen.

De eerste Slaven in de Balkan (6e eeuw) plunderden en roofden nog, maar later bewaakten ze de grenzen van het Byzantijnse Rijk als foederati, waaronder ook de Serven en Kroaten (aldus Constantijn VII).

De Visigoten drongen in 416 als foederati Spanje binnen.

Deze militairen waren de foederati of hulptroepen die geleverd werden door de omringende grensvolken.

Een foedus (mv.: foedera) was een (bilateraal) verdrag of overeenkomst tussen Rome en een niet-Romeinse stad of volk, die hierdoor respectievelijk als civitates foederatae en foederati werden erkend.

Foederatii (eind 4e eeuw) In de 4e eeuw vielen de Marcomannen het Romeinse Rijk nog meerdere malen binnen maar in 396 werd een deel van hen foederati van de Romeinen in Pannonië.

Fritigern deed hem een vredesaanbod: De Goten zouden als foederati van de Romeinen Thracië krijgen, en zich daar als onderdanen van de Romeinen vestigen.

Hij vervolgde zijn politiek van versterken van de Romeinse macht in Gallië en Spanje, waarbij hij diverse malen te maken kreeg met opstanden, o.a. van de Germaanse foederati binnen het rijk.

In 355 gaf Julianus de Franken het gebied Toxandrië (qua grondgebied vergelijkbaar met het voormalige hertogdom Brabant ) als foederati in bezit.

In plaats daarvan namen ze de stammen als foederati (bondgenoten) op in het Rijk, en boden hen een woongebied aan, vaak op voorwaarde dat ze hielpen de grenzen te verdedigen tegen nieuwe invallende stammen (een nieuwe versie van verdeel en heers ).

Later werd het foederati steeds vaker toegestaan zich binnen de grenzen van het Romeinse Rijk te vestigen.

Ontwikkelingen in de vijfde eeuw Naarmate de Romeinse macht in de vijfde eeuw verder afnam gingen de foederati in het West-Romeinse Rijk zich steeds onafhankelijker gedragen.

Procopius liet zich echter tot keizer uitroepen en riep de Goten als foederati te hulp.

Vanaf de Keizerstijd In de eerste eeuwen na het begin van de jaartelling kreeg het begrip foederati een ruimere invulling.

Ze mochten in het rijk blijven, konden als soldaten ( foederati ) dienen, en hielden het zelfbeschikkingsrecht.