Foraminiferen

Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen benthische foraminiferen die op de zeebodem leven en planktonische foraminiferen die in de bovenste lagen van de oceaan zweven, maar waarvan het kalkskelet uiteindelijk ook op de zeebodem terecht komt.

De δ 18 O van benthische foraminiferen weerspiegelt met name veranderingen in globaal ijsvolume, aangezien zeetemperaturen zelfs over lange periodes in de diepzee vrij constant zijn.

De onderzoekers bestudeerden fossielen van een soort plankton, genaamd foraminiferen.

Door de foraminiferen te bestuderen, kunnen de onderzoekers achterhalen welke temperatuur het water in dit kanaal in het verleden (bij benadering) had en dus hoe krachtig de stromingen in deze wateren in die tijd waren.

En de isotopenverhouding in dat kalkskelet kan gebruikt worden om een inschatting te maken van de temperatuur die het water in de tijd dat deze foraminiferen leefden, had.

Het goede nieuws is dat twee van de geteste klimaatmodellen die er het beste in slaagden om de door foraminiferen aangeleverde data te reproduceren één ding gemeenschappelijk hadden.

Ze maakten daartoe gebruik van foraminiferen: eencelligen met een kalkskelet.

Ze richtten zich daarbij op foraminiferen.

Naast organismen met een maatje meer, hebben in de Krijtzee astronomische aantallen mariene micro-organismen met kalkskeletjes geleefd zoals coccolithoforen, foraminiferen, bryozoën of ostracoden.

Castradori et al. (1998) De basis van het Piacenzien wordt gedefinieerd door de magnetische chronozone C2An (Gauss) en het uitsterven van de planktonische foraminiferen Globorotalia margaritae en Pulleniatina primalis.

De basis van het Chattien wordt gedefinieerd door het verdwijnen van de planktonische foraminifeer Chiloguembelina (dit vormt ook de basis van de foraminiferen- biozone P21b).

De top (de basis van het Piacenzien) wordt gedefinieerd door het begin van de magnetische chronozone C2An (Gauss) en het uitsterven van de planktonische foraminiferen Globorotalia margaritae en Pulleniatina primalis.

Gebaseerd op zuurstof isotopen metingen aan benthische foraminiferen (Zachos et al., 2001).

Het Mississippien is daarnaast op basis van foraminiferen ingedeeld in biozones.

Het voedsel bestaat uit foraminiferen en andere micro-organismen.

In harde gesteenten kan door onderzoek aan slijpplaatjes (zeer dunne -30 μm dikte- plakjes gesteente) worden achterhaald welke foraminiferen zich in het gesteente bevinden en in welke verhouding.

Vooralsnog is het de enige bekende orde van foraminiferen die tijdens deze massa-extinctie uitstierf.

De aanwezigheid van alleen planktonische foraminiferen in een sediment geeft aan dat het afzettingsmilieu vrij diep marien was.

Levenswijze Quinqueloculina seminula Er worden twee typen foraminiferen onderscheiden: * benthische foraminifera - Deze soorten leven op de zeebodem (het Griekse ' benthos ' betekent "bodem").

Van Voorthuysen (1958) beschreef de foraminiferen van de typelocaliteit, terwijl Zagwijn (1961) over de palynologie publiceerde, waarbij hij het interglaciaal in pollenzones onderverdeelde.