Fosforylering

Fosforylering is een van de meest voorkomende modificaties die de cel gebruikt om het gedrag van zijn eiwitten te reguleren.

Bij een te hoge verhouding van NADPH/NADP+ wordt er extra ATP gevormd via cyclische fosforylering.

Differentiële methylering en fosforylering van coiline beïnvloedt waarschijnlijk de lokalisatie tussen de kernlichamen.

Dit proces levert 2NADH + 2H+ die de elektronen "dragen" naar de oxidatieve fosforylering.

CK1δ is het eiwit dat verantwoordelijk is voor deze fosforylering van PERIOD2.

De vierde, de fosforylering van histidine, kon tot nu toe niet goed experimenteel onderzocht worden.

Protisten uit deze twee stammen hebben geen plastiden, en hun mitochondria hebben geen DNA, er vind geen oxydatieve fosforylering plaats en enzymen die nodig zijn voor de citroenzuurcyclus ontbreken.

Combinatie met zidovudine wordt afgeraden omdat dit laatst genoemde middel de fosforylering remt.

Naast de chemische reacties voor ATP-productie, de citroenzuurcyclus en de oxidatieve fosforylering zijn er dus nog vele andere functies.

De eiwit-fosforylering is nauw betrokken bij de regulatie van de celcyclus.

Cyclische ETC Bij een te hoge verhouding van NADPH/NADP+ wordt er extra ATP gevormd via cyclische fosforylering.

Daarnaast levert het ook nog eens 2 NADH op, die in de oxidatieve fosforylering ook nog eens 4 ATP opleveren.

Deze fosforylering is belangrijk om het signaal te genereren dat leidt tot celgroei en -differentiatie.

Deze fosforylering van DAB1 vindt plaats op bepaalde tyrosineresidu 's en Cullin 5, dat zich bindt aan SOCS en vervolgens aan gefosforyleerd DAB1.

Er zijn toxische stoffen die invloed hebben op de oxidatieve fosforylering.

Kinase is een verzamelnaam voor een groep enzymen die een fosfaatgroep kan aanbrengen op een ander eiwit of een ander molecuul (fosforylering), terwijl een fosfatase een dergelijke groep kan verwijderen (defosforylering).

Alle toegangspoorten tot de oxidatieve fosforylering komen uit op Q. Al co-enzymen Q moleculen hebben een kop en een staart.

Bij niet-cylische fosforylering is dit wel zo, aangezien PSII-stoffen uit het stroma en het lumen gebruikt worden voor de reactie van plastoquinol.

Bijzonderheden Bij de oxidatieve fosforylering kunnen verschillende hoogreactieve, vergankelijke derivaten van zuurstof ontstaan.

De fotofosforylering, onderdeel van de fotosynthese bij planten, is de nauw verwante tegenhanger van de oxidatieve fosforylering.