Friedländer

Friedländer (1969): p. 88. Het was echter dezelfde Friedländer die, na beide werken een aantal keer gezien te hebben, er rekening mee hield dat het exemplaar in het Prado het origineel zou kunnen zijn.

Persfotograaf Bob Friedländer (80) was in 1972 ook huisfotograaf van Ajax.

Aan de hand van dit schilderij schreef Friedländer een klein aantal andere schilderijen aan dezelfde meester toe.

Als de tekening door Bruegel gemaakt is, zoals Friedländer vermoedde, moet hij in het midden van de 16e eeuw ontstaan zijn.

Dat standpunt werd later bijgetreden door Friedländer.

Friedländer (1969): p. 56. Volgens Ludwig von Baldass gaat het hier om een kopie naar een vroeg werk van Bosch.

Friedländer (1969): p. 66. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat de tekening gemaakt is door een kopiist.

Friedländer (1969): p. 81. Waarschijnlijk gaat het hier dan ook om een kopie.

Friedländer (1969): p. 90. Tegenwoordig wordt het gezien als een werk uit het atelier van deze schilder.

Friedländer hield het echter niet voor onmogelijk dat Bosch zichzelf kopieerde om zo zijn composities steeds verder te verbeteren.

Hij was vooral bekend om zijn verzameling van 3500 affiches van Drukkerij Friedländer, die hij voor een groot deel na het overlijden van Edwin Schirmer (Duitse acrobaat en circuscollectioneur) in 1964 overnam.

In 2016 werd bekend dat Friedländer mogelijk Magda's biologische vader kon zijn geweest.

In tegenstelling tot wat zijn oudere noodnaam 'de Brugse meester van 1499' Noodnaam ingevoerd door Max Friedländer in 1926.

Kenmerkend voor de ideeën van Friedländer was dat hij moeite had met het fenomeen Rogier van der Weyden.

Voor Friedländer was het onmogelijk om te erkennen dat de meesterwerken van de vroege noordelijke renaissance uit het zuiden of uit de Franse invloedssfeer afkomstig waren.

Vrijwel alle nu nog gebruikte namen zijn ooit door Friedländer voorgesteld.

Friedländer sprak zijn bezorgdheid uit over het antisemitisme en het nationalisme dat op steeds meer plekken in opkomst is.

Ik heb Friedländer reeds gezegd hem te suggereren om een schilderijtje aan De Lakenhal te schenken als dank voor de genoten gastvrijheid.

Op 24 mei 1940 tijdens, of net vóór zijn tien dagen durende gevangenschap, schrijft Friedländer aan Pelinck dat de rest van de schilderijen uit de collectie Jaffé niet meer verzonden kan worden.

De meest ‘harde’ zaak is de beschuldiging van afpersing van Friedländer.