Galago in een zin

Garnetts galago heeft (in vergelijking tot andere galago's van het geslacht Otolemur) vrij kleine oren.

Beschrijving Garnetts galago heeft (in vergelijking tot andere galago's van het geslacht Otolemur) vrij kleine oren.

Galago's kennen minstens tien verschillende soorten roepen, die gebruikt worden om partners aan te trekken, rivalen af te weren of andere galago's te waarschuwen voor gevaar.

Er zijn twee Senegal galago’s geboren in DierenPark Amersfoort.

Lotte: “Het duurt nog even voordat onze jonge galago’s van tak naar tak springen.

Als aanpassing aan het nachtelijke leven hebben galago's grote ogen, lange snuiten en grote oren.

De oren van een galago kunnen onafhankelijk van elkaar worden bewogen, en worden platgevouwen om schade te voorkomen.

Galago's herkennen elkaar door middel van geur, en geur wordt aan elkaar overgedragen door tegen elkaar aan te wrijven, of door elkaar te vlooien.

Het woongebied van een dominant mannetje overlapt meestal met de woongebieden van meerdere volwassen vrouwtjes, hun onvolwassen vrouwelijke nakomelingen en jonge galago's.

Een galago kan zo goed springen door energie op te slaan in de pezen.

Galago’s, net als andere Afrikaanse primatensoorten, kunnen besmettelijke ziektes als gele koorts bij zich dragen.

De galago is een aapje dat in Senegal in Afrika voorkomt.

De kleinere soorten eten meer insecten dan de grotere galago's.

Galago's verschillen in grootte van de dwerggalago (Galagoides demidoff), die 105 millimeter lang wordt, tot de dikstaartgalago (Otolemur crassicaudatus), die wel 465 millimeter lang kan worden.

Gedrag Garnetts galago is een nachtdier.

Kenmerken Galago's hebben een ronde kop.

Ook de galago's worden soms tot deze familie gerekend.

De kielnagelgalago's (Euoticus) zijn een geslacht uit de familie galago's (Galagidae).

Meestal krijgt een galago één tot twee, soms drie jongen per worp, en één à twee worpen per jaar.

Taxonomie De familie galago's bestaat uit zeven geslachten.