Garelli

Als gevreesde klassenoudste en langharig tuig met een Garelli Junior Cross naar het schoolbestuur gereden/afgestapt/gelopen en de directeur om te eisen dat het toegelaten werd.

Auinger prikte zijn machine af en toe tussen beide Italianen, maar op de streep reed er steeds een Garelli voorop.

Daardoor werd "Capri" van merknaam ineens typenaam, want de scooters werden nu verkocht als "Garelli Capri Brianza".

Dat duurde tot 1965, toen de naam Agrati helemaal verdween omdat de samenwerking met Garelli werd beëindigd.

Dit keer vertrokken de Garelli-rijders meteen, waardoor er alleen spanning was bij de strijd om de derde plaats.

Nu bleven er alleen nog MBA's aan de leiding over en verloor Garelli de constructeurstitel alsnog.

Volgens Tormo was dat opzet: Hij wilde zijn 50cc-contract met Garelli niet in gevaar brengen door Nieto te verslaan.

Voor het publiek zag het er spannend uit, tot de Garelli-coureurs het genoeg vonden en ervandoor gingen.

Zijn concurrenten zaten op de beide Garelli's: Ángel Nieto en Eugenio Lazzarini.

Daarvoor zijn ze helemaal niet opgeleid', stelde Garelli.

De Garelli -motor werd in licentie gebouwd.

In 1986 werd hij op een Garelli wereldkampioen in de 125 cc-klasse.

Tot 1935 produceerde Garelli wat motorfietsen betreft uitsluitend deze dubbelzuigers en toen stopte de productie van motorfietsen.

Daarmee was Lazzarini wel de mond gesnoerd, want die had zich - ook al in de Italiaanse pers - nogal negatief geuit omdat hij bij Garelli tweede viool moest spelen.

Dat was een kolfje naar de hand van August Auinger, die naast de beide Garelli -rijders Fausto Gresini en Ezio Gianola op de eerste startrij stond.

De posities wisselden regelmatig, waarbij Bianchi soms aan de leiding kwam door een hogere topsnelheid, terwijl de Garelli -rijders het moesten hebben van hun uitremacties.

Er stonden zelfs drie MBA's voor de Garelli 's, waarbij Maurizio Vitali voor zijn thuispubliek de snelste was.

Garelli-constructeur Jan Thiel meldde intussen al in de pit dat het team zich vergist had door Lazzarini met intermediates te laten vertrekken.

In 1913 bouwde Adalberto Garelli - die toen nog bij Fiat werkte - een dubbelzuigertweetaktmotor met een enkele krukas.

Twee ronden voor het einde bleek dat men zich bij Garelli blijkbaar misrekend had met het brandstofverbruik van Tormo, want hij viel zonder benzine stil.