Garnisonkirche

De daarvoor opgehangen schilderijen bleven echter niet lang in de Garnisonkirche.

In Potsdam werd een nieuwe vereniging Fördergesellschaft für den Wiederaufbau der Garnisonkirche Potsdam e.V. (FWG) opgericht met als doel het concept van een „Internationaal Verzoeningscentrum“ te realiseren.

Ondertussen was de Garnisonkirche bekend geworden vanwege haar kerkmuziek en moest zich ook als zodanig in de 20e eeuw presenteren.

Ook Frederik II had in zijn testament een andere plaats vastgelegd maar werd toch, tegen zijn uitdrukkelijke wens, al een dag na zijn dood (18 augustus 1786) in de grafkelder van de Garnisonkirche bijgezet.

Uit respect voor Frederik de Grote en de waardering voor zijn militaire prestaties plaatste Napoleon de Garnisonkirche onder zijn persoonlijke bescherming.

Na de Tweede Wereldoorlog werd de uitgebrande Garnisonkirche gesloopt en de beide beschadigde monumenten van de Plantage verwijderd.

Het schip Het interieur van de kerk in 1840 Het schip was net als zijn voorganger een vierkant gebouw, het sloot in noordelijke richting aan op de toren van de Garnisonkirche.

POTSDAM - Er zijn vergevorderde plannen voor de herbouw van de Garnisonkirche te Potsdam.

Ook de in 1968 opgeblazen toren van de Garnisonkirche, eertijds een beeldbepalend element van het stadssilhouet, zal worden herbouwd.

Deze streefden er aanvankelijk naar om de wederopbouw principieel te verhinderen omdat ze de Garnisonkirche als symbool van het Pruisische militarisme zagen.

Zelfs de Garnisonkirche moest op palen worden gebouwd.

Al toen hij kroonprins was had Frederik Willem IV ontwerpen gemaakt voor de verbouwing van de Garnisonkirche.

De Garnisonkirche, eerst sober ingericht, kreeg nu een volledig nieuwe inrichting naar ontwerp van Friedrich Laske.

In 1924 werd op de Plantage, aan de westkant van de Garnisonkirche, een nieuw monument opgesteld.

Van de inwijding tot de Weimarrepubliek Frederik Willem I liet in 1737, drie jaar voor zijn dood, een grafkelder onder de Garnisonkirche bouwen.