Garson

De producent vond dat Garson geschikt was, maar zowel haar tegenspelers als Garson zelf hadden een andere mening.

Een gesprek dat een emotionele wending kreeg toen hun overleden collega Willie - Stanford Blatch - Garson ter sprake kwam.

Garson overleed na een kort ziekbed in het bijzijn van zijn familie.

Garson bleef wel werkzaam in de filmindustrie.

Garson en acteur Richard Ney werden tijdens het maken van de film verliefd op elkaar.

Garson Kanin deed nog een interessante suggestie.

Garson kreeg veel aanbiedingen vanuit de Engelse filmindustriewereld.

Garson maakte nog slechts een aantal films.

Garson stelde zelf voor een tweede deel te maken, waarop producent Sidney Franklin roman- en toneelschrijver Harold Millar inschakelde om het scenario te schrijven.

Garson trad op in een concertreeks Celebrating David Bowie die liep van begin 2017 to begin 2018.

Garson verloor hierbij bijna haar leven.

Garson wist dat ze dit fysiek gezien niet aankon en bleef achter in Engeland.

Het maakte van Garson een van de voornaamste actrices van de studio.

Het scenario is gebaseerd op de roman Do Re Me van Garson Kanin en was aanvankelijk bedoeld om Jayne Mansfield voor het voetlicht te brengen.

Hoewel dit aan haar was beloofd, lag er geen filmrol voor Garson klaar.

In de eerste recensie van Variety stond dat Garson te veel 'stress' uitstraalt.

Joan Crawford: the essential biography door Lawrence J. Quirk, William Schoell - Pagina 113 Garson was blij eindelijk weer in een moderne film te mogen spelen en zag de film als ideale gelegenheid haar gevoel voor mode te tonen aan het publiek.

MacBird, geschreven door Barbara Garson, was een andere goed ontvangen roman over de absurditeit van de oorlog.

Nadat zij deze afsloeg, accepteerde Garson de rol.

The New York Times had kritiek op de rollen van Garson en Pidgeon, maar sprak wel met lof over Donna Corcoran.