Gastornis in een zin

Eerste vondsten in Europa De eerste fossielen van Gastornis werden in 1855 door de Fransman Gaston Planté in de Conglomérat de Meudon nabij Parijs gevonden en naar hem en de vindplaats Gastornis parisiensis genoemd.

In 1992 volgde uiteindelijk een revisie van het beschikbare materiaal van Gastornis door Martin.

Met een hoogte van ongeveer 1,75 tot 2,2 meter was Gastornis een van de grootste, zo niet dé grootste vogel van het Paleogeen.

Op basis van zijn vondsten maakte Lemoine een reconstructie van het skelet van Gastornis, waarbij hij het dier voorstelde als een 2,70 meter hoge en slankgebouwde vogel met een lange, getande bek.

Ook in Europa, onder andere in ons land, Azië en de Verenigde Staten kwam de loopvogel voor en werden fossielen van de Gastornis gevonden.

Op basis van zijn vondsten maakte Lemoine een reconstructie van het skelet van Gastornis, waarbij hij het dier voorstelde als een 2.70 meter hoge en slankgebouwde vogel met een lange, getande bek.

Ze maakten een reconstructie van het skelet die sterk afweek van Lemoines reconstructie van Gastornis.

Anderzijds vertoont de verhouding van van calciumisotopen in de beenderen van Gastornis meer gelijkenis met de verhouding van herbivoren dan die van carnivoren, wat meer pleit voor een plantenetend bestaan.

Een arctische route via Groenland lijkt het waarschijnlijkst, gezien de vermoedelijke geografie van destijds en de vondst van fossielen van Gastornis op Ellesmere Island.

De fossielen van Gastornis en Diatryma waren sterk vergelijkbaar, hoewel er wel morfologische verschillen waren.

De fossielen waren echter te beperkt om een goede reconstructie van Gastornis te maken.

Levensloop In 1855 ontdekte hij de eerste fossielen van de prehistorische loopvogel Gastornis parisiensis (naar hem vernoemd) vlak bij Parijs.