Gaullistische

Bij de daarop volgende presidentsverkiezingen steunde Giscard de gaullistische kandidaat Georges Pompidou, die verkozen werd.

De nieuwe president kondigde de stopzetting aan van alle illegale afluisterpraktijken (iets waar gaullistische ministers zich nogal eens aan hadden bezondigd).

Hij werd opgevolgd door de gaullistische ambtenaar Pierre Barbin.

Union Gaulliste (Gaullistische Unie) op.

Jacques Chirac (links), als burgemeester van Parijs en partijleider van de conservatieve en gaullistische RPR bij een diner op 25 maart 1981 naast Nicolas Sarkozy, hier nog als lid van de RPR verantwoordelijk voor het thema jeugd.

Met nationale diplomatie en toenadering tot Oost-Europa nam de NAVO twee kenmerken van het gaullistische buitenlandbeleid over.

Begin jaren zeventig was hij drie jaar sociaal-economisch adviseur van de gaullistische premier Chaban-Delmas.

Na de presidentiële kranslegging was het de beurt aan de gaullistische familie, de RPR, die onder leiding van premier en partijleider Juppé per trein voor hun jaarlijkse bedevaart naar Colombey waren getogen.

Of het moest die zijn van het gaullistische kamerlid Chenière, die vindt dat voo … Eerste verlies Joegoslavië op weg naar WK Spanje heeft een forse stap gezet op weg naar kwalificatie voor het WK voetbal in 1998.

Toch volgt Copé meer de lijn van de voormalige president dan Fillon, die een gedistingeerde gaullistische koers verkiest en zich tijdens de campagne nooit over de migranten of de islam heeft uitgesproken.

Als leider van de grootste partij, de gaullistische RPR, weigerde hij het premierschap, en gaf de zware regeringstaak op het hoogtepunt van de economische wereldcrisis aan zijn vriend en partijgenoot Edouard Balladur.

De enige die niet inzag dat Balladur met het aanvaarden van het premierschap onder Mitterrand in maart 1993, rechtstreeks op het hoogste ambt aan zou koersen, was de gaullistische partijleider en 'dertig jaar oude vriend' van Balladur, Jacques Chirac.

Vrijwel niemand geloofde op dat moment meer in de kansen van Chirac, die al twee maal als gaullistische kandidaat ten onder ging.

De voornaamste presidentskandidaten zijn de socialist Lionel Jospin (nu nog premier), de populistische republikein Jean-Pierre Chevènement (aan het hoofd van een Leefbaar-achtige Beweging van Burgers) en de zittende rechts-gaullistische president Chirac.

In 1962 vormde de UDT een lijstverbinding met de Gaullistische Union pour la Nouvelle République (Unie voor de Nieuwe Republiek) van De Gaulle.

De Union Démocratique du Travail ( Nederlands : Democratische Unie van de Arbeid), was een linkse Gaullistische partij die van 1958 tot 1967 bestond.

DLR was aanvankelijk een gaullistische stroming binnen de RPR en UMP en is sinds 2008 een onafhankelijke partij.

Het Centre National des Républicains Sociaux ( Nederlands : Nationaal Centrum van Sociale Republikeinen), was een Franse Gaullistische partij.

Hij was gekant tegen de samenvoeging van de neo-gaullistische partij en rechtse klassieke krachten van het Union pour un Mouvement Populaire en verliet de politiek in 2002.

Rassemblement pour la République (RPR) was een Franse gaullistische politieke partij.