Gaveston

Al tijdens het koningschap van zijn vader stond hij onder invloed van Gaveston, die - onder druk van de adel - door de koning werd verbannen.

De koning hoopte Gaveston populairder te maken door hem een campagne tegen Schotland te laten uitvoeren maar die mislukte grotendeels.

Gaveston deserteerde echter samen met eenentwintig andere ridders om overzees aan toernooien deel te nemen.

Kort daarop werd Gaveston voor de tweede keer verbannen.

Stéphane Degout (koning), Barbara Hannigan (Isabel), Gyula Orendt (Gaveston) en Peter Hoare (Mortimer) doen die muziek geweldig eer aan.

De minnaar van de vorst, Gaveston heet hij, is er ook, evenals de ongelukkige koningin en de perverse rivaal uit de oude adel, Mortimer.

De moord op de koning (en eerder trouwens ook op diens minnaar Gaveston) lijkt op een morbide staaltje wurgseks met eerder broeierige dan bloedige connotaties.

Al tijdens het koningschap van zijn vader stond hij onder invloed van Gaveston, die -onder druk van de adel- door de koning werd verbannen.

De koning vluchtte verder naar het zuiden onder het voorwendsel een leger op de been te brengen Gaveston in Scarborough achterlatend om het fort te bewaken.

Gaveston trad ook op als regent wanneer Eduard in het buitenland was.

Eduard werd aangetrokken door de vlotte en geestige Gaveston en gaf hem vele geschenken.

Lancaster dwong de koning daarop om Gaveston opnieuw te verbannen.