Gebiedseigen

De trend in het Nederlandse waterbeheer is sinds eind jaren negentig nu juist om gebieden zo veel mogelijk gebiedseigen water te laten houden.

Veel bewoners hebben toen ook suggesties gedaan om gebiedseigen namen en namen rond het thema ‘agrarisch’ te gebruiken bij de uiteindelijke straatnaamgev.

De plannen voorzien in het ontwikkelen van moerassige oevers en leefgebiedjes met gebiedseigen planten op die plekken waar een ononderbroken zone niet mogelijk is.

Op het gebied van grondwater pleit de NMV ook voor een verplichte bemonstering per bedrijf met gebiedseigen water.

Voor het verhaal van gebiedseigen kosten of kosten van bovenwijkse voorzieningen is geen structuurvisie nodig.

Het onderhoud en de uitvoeringsfrequentie ervan kan onder andere afhankelijk zijn van specifieke gebiedseigen situaties, en wordt mede bepaald door de ervaringsgegevens van een beheerder.

Wanneer deze inrichting past binnen het landschap (karakteristieke landschapselementen, gebiedseigen beplanting) dan valt dit onder genoemde subsidieregeling.

Ondanks de zelfs schadelijke effecten van deze lucht voor de volksgezondheid accepteert men hier de duidelijke maatschappelijke en economische functie van een bedrijf, een bepaald gebied of regio en neemt men de gebiedseigen lucht voor wat het is.

Bij deze sluizen staan pompen om bij lage waterstand gebiedseigen water terug te pompen ten behoeve van de recreatievaart.

Honderd jaar geleden bedroeg de hoeveelheid ingelaten Rijnwater circa 1 m³/s en de hoeveelheid gebiedseigen water 2 tot 3 m³/s.