Gedachtestreepje

Voor de conclusie van de raadsman, zoals hiervoor onder het tweede gedachtestreepje is weergegeven, bestaat onvoldoende grond.

Als gedachtestreepje wordt meestal een half kastlijntje (–) gebruikt, dat half zo lang is als het kastlijntje.

Het gedachtestreepje wordt ook gebruikt om aan het einde van een zin een zinsdeel een extra accent te geven: hij kon maar niet op het woord komen -en daar ging het nu juist om.

Met betrekking tot de redactionele kanttekening achter het tweede gedachtestreepje het volgende.

Als gedachtestreepje wordt meestal een half kastlijntje gebruikt (–), dat half zo lang is als het kastlijntje.

Meestal aangegeven met een puntkomma (;), een dubbele punt (:) of een gedachtestreepje (—).

Het gedachtestreepje (–) heeft ook de vorm van een liggend streepje, maar is iets langer en wordt gebruikt om meerdere woorden binnen de zin een speciale positie te geven.