Gedenk

Het terugkerende symbool van de schedel in haar werk moet ons niet herinneren aan (gedenk te sterven), maar aan (gedenk te leven).

Het ‘gedenk te sterven’ werd bij mij ‘gedenk de oorlog’, alsof je met dat verhoogde bewustzijn het gevaar kan afwenden.

Gedenk dat gij stof zijt.

Gedenk te sterven.

Gedenk de Sabbat, houd haar heilig.

Gedenk: met de politiemanifest in de hand komt men door het ganse land.

Ik gedenk haar met mededogen.

En vooral omdat de Duitse vanwege het gemengde gebruik niet ademen, maar eerder ‘gedenk te leven’.

Gedenk de Toeslagenaffaire waarin de Kamer keiharde fraudejacht doordrukte tegen een staatssecretaris in, die nog piepte dat de „goeden er onder zouden lijden”.

Ik gedenk slachtoffers op mijn eigen en respectvolle wijze.

Ze krijgen te horen ‘gedenk, o mens dat je stof bent en tot stof zal wederkeren’.

Gedenk: als dit een leugen blijkt te zijn zal je in plaats van zetels te winnen, juist zetels verliezen.

Ik ben trouw twee minuten stil en gedenk de slachtoffers oprecht, maar Grunberg en Hotter than my doughter, Op TV kan mij niet voorstellen dat je daar je leven voor hebt gegeven.

Niet jammeren, gedenk de hoogte van het maaiveld en altijd op je tanden bijten.

Hun motto is: carpe diem (pluk de dag), voor het begin van de 16e eeuw was memento mori (gedenk te sterven) juist belangrijk.

En gedenk () Zijn Namen in nederigheid en op een toon die te horen is voor jezelf.

Hoe gedenk je je vroegtijdig overleden broertje?

De spreuk werd veelvuldig gebruikt door als tegenhanger voor het godvrezende ‘memento mori’ (gedenk te sterven).

Het middeleeuwse (‘Gedenk te sterven’), maakte plaats voor (‘Pluk de dag’).

Of is het een meer algemeen besef van 'gedenk te sterven', een reactie op de overmatige levenslust van de afgelopen decennia?