Geloofsbelijdenissen in een zin

Geloofsbelijdenissen In de Katholieke Kerk worden twee geloofsbelijdenissen gebruikt.

De eerste calvinistische geloofsbelijdenissen worden in het Frans geschreven, en later in het “Vlaams” vertaald.

Dit is opmerkelijk, omdat de belijdenissen die de remonstranten kennen vooral individuele geloofsbelijdenissen zijn, die leden bij hun toetreding opstellen.

Onder iets strengere moslims die niet de middenweg volgen worden de bekeringen wel 'Plofkip-shahada' of 'Magnetron-shahada' genoemd; dit naar aanleiding van het flink toegenomen aantal geloofsbelijdenissen in de afgelopen jaren.

Volgens Cox was de kerk van het begin helemaal niet geïnteresseerd in concilies en geloofsbelijdenissen maar zijn die door de keizers van die tijd doorgedrukt, omdat hun dat goed uitkwam.

De moslims slagen er in de christenen weer tot spontane geloofsbelijdenissen te brengen.

Tijdens vieringen in de Katholieke Kerk wordt doorgaans een van deze twee geloofsbelijdenissen uitgesproken (of gezongen).

Een opvallend argument voor een partij die, afgaand op haar uitingen, voor weinig anders bestaat dan het publiekelijk afleggen van geloofsbelijdenissen.

Bijzonder aan deze belijdenis is vooral dat zij een antropologische inleiding heeft en dat de triniteit is omgedraaid ten opzichte van de bekende geloofsbelijdenissen: eerst de Geest, dan Jezus, dan God.

Van de predikanten is 12 procent van mening dat de kerk zonder vastomlijnde geloofsbelijdenissen kan.

In de geloofsbelijdenissen van het Nieuwe Testament worden als getuigen van de Verrijzenis alleen maar mannen genoemd: de apostelen, maar niet de vrouwen.

Maar u schrijft in uw rapport dat er met mij, dat ik iedere keer iedere keer verval in geloofsbelijdenissen.

De belijdenisgeschriften zijn de Geloofsbelijdenis van La Rochelle van 1559, de drie algemene geloofsbelijdenissen, de Heidelbergse Catechismus en de Dordtse Leerregels.

Ze formuleerde haar verbondenheid aan de geloofsbelijdenissen opnieuw en stelde zich open voor oecumenische relaties.

Deze onafhankelijke lidkerken hebben ongeacht hun verschillende geloofsbelijdenissen volledige communio en de leden mogen aan elkaars avondmaalsvieringen deelnemen.

Jezus Christus vertelde hem dat hij zich bij geen enkele christelijke denominatie moest aansluiten, omdat zij allen ongelijk hadden en dat al hun geloofsbelijdenissen een gruwel in zijn ogen waren.

Vandaar de vele geloofsbelijdenissen en psalmverklaringen.

Berkhof betreurt bovendien dat de maagdelijke geboorte in de geloofsbelijdenissen centraal is komen te staan.