Genera

De uit drie genera bestaande geslachtengroep Niestreini is vertegenwoordigd met twee genera in het westelijk halfrond en één genus in Zuid-Afrika en India.

Een aantal bekende classificaties zijn van: * Copeland (1947) (1947) Genera Filicum, the Genera of Ferns.

De vijfde editie van Linnaeus' Genera Plantarum (1754) geeft beschrijvingen van alle genera uit de Species Plantarum.

Met een snelgroeiend aanbod aan ‘LGBTQ’-reeksen: maakt het plusteken in ‘Streamz’-nieuwkomer ‘Genera+ion’, te bekijken op Streamz, eigenlijk wel het verschil?

Aanteekeningen over Pyraliden met beschrijving van nieuwe genera en soorten.

Character combinations and distribution of the genus Fritillaria and allied genera, door W.B. Turrell, Evolution, 1950 De meeste soorten komen voor in het Middellandse Zee gebied.

De eerste vermelding van de naam Talauma is in Genera Plantarum van Jussieu van 1789.

De enige manier om met de huidige methoden voor Argentinosaurus en Puertasaurus betrouwbare schattingen van het lichaamsgewicht te bekomen, is in feite het vinden van nieuwe fossielen die aan deze genera kunnen toegewezen worden.

De familie, indien erkend, bestaat uit slechts enkele tientallen soorten in een dozijn genera.

De familie is onderverdeeld in 6 onderfamilies die wereldwijd 2850 soorten in 115 genera bevatten.

De familie telt anderhalf dozijn soorten in een vijftal genera.

De familie telt een à twee dozijn soorten in twee genera.

De genera Dipentodon (in zijn eentje de familie Dipentodontaceae) en Medusandra (in zijn eentje de familie Medusandraceae) worden door APG II beschouwd als ongeplaatst.

De laatste vier genera worden niet vermeld in de rode lijst van 2012.

De meeste genera hebben altijdgroene bladeren, maar Stewartia en Franklinia laten hun bladeren 's winters vallen.

De regels bepalen dat de namen van geslachten in Species plantarum gekoppeld worden aan de beschrijvingen in Genera plantarum van 1754, Zoals besloten door het Internationale Botanisch Congres van 1905 in Wenen.

De soorten worden óf ingedeeld in één genus Casuarina óf verdeeld over vier genera.

Deze veronderstelling is congruent aan de frequente en met ongeveer een half dozijn genera vrij divers bewijs van Pliocene en Boven-Miocene megatherias in Midden- en zuidelijk Zuid-Amerika.

Dit kan betekenen dat de twee types tezamen voorkomende ornamentatie bij spinosauride tanden van hoger ontwikkelde genera afzonderlijk evolueerden.

Dit kwam voort uit zijn neiging, haaks op de huidige trend, om genera zo ruim mogelijk te maken.