Genet

Op de vraag wat hij bij het lezen van Sartres omvangrijke analyse, Saint Genet, uit 1952, had ondergaan, heeft Genet eens geantwoord: 'Een soort weerzin omdat ik me naakt zag, en dan uitgekleed door iemand anders dan ik zelf.

Giacometti observeerde Genet, maar Genet keek terwijl hij model zat ook goed naar de verbeten kunstenaar: ‘Met zijn hoofd koppig naar voren gebogen en met in de hoeken van zijn mond harde lijnen van pijn, verdriet en teleurstelling.

Genet vreest dat zijn minnaar van hem zal walgen.

Nou vind ik mijzelf helemaal niet rechts, al moet ik eerlijk bekennen dat ik dol ben op Louis-Ferdinand Céline, Curzio Malaparte, Gabriele D'Annunzio, Jan Montyn en Jean Genet.

Genet hoopt nu dat de hongerstakers toch nog één van de vrijwilligers van Dokters van de Wereld zullen binnenlaten in de kerk.

En dat voor iemand die alle boeken van Jean Genet heeft gelezen.

Daarop nam Genet Records de groep onder contract.

De firma ‘Genet et Michon’ uit Parijs zorgde voor de art decoluchters; de NV ‘Vanderborght Frères’ uit Brussel ontwierp de binnenhuisinrichting, waarvoor de elementen per spoor naar Zottegem vervoerd werden.

De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Czech J. Genet.

Een ramet of spruit is een individuele kloonplant, d.w.z. de kleinste levensvatbare eenheid van een genet.

Genet exploreert de uiterste consequenties.

Jean Genet werd opgevoed door pleegouders, omdat zijn eigen moeder hem had verlaten.

Dit schandaalstuk zonder dialogen is van de hand van Jean Genet (1910-1986), de schrijver en boef die hiermee als regisseur debuteerde.

Eerst Genet (in zijn roman Onze Lieve Vrouw van de Bloemen): 'In zijn jurk van vaal blauwe half-zijde, afgezet met witte Valenciennes kant, was hij meer dan zichzelf.

Genet: 'Dat zeg ik, als sociaal-democraat, nog steeds van harte.

Genet had daar geen last van.

Genet neemt de functie op zich die hij de literatuur verleent.

Hun versie van 'Le condamné à mort' staat dichter bij het Franse chanson van Leo Ferre en Barbara dan bij de wervelende poprock van David Bowie, die in zijn songs herhaalde malen naar Jean Genet verwijst.

Jean Genet was in het begin van de jaren zestig (toen hij Les paravents schreef) al een fervent ondersteuner van de Palestijnse vrijheidsstrijd.

Meneer Genet, doet u er niet wat al te luchtigjes over?