Gentium in een zin

Argumentum ad populum, consensus gentium, argument van de meerderheid, of 'populistische drogreden' is een redenatie waarbij een beroep wordt gedaan op de mening van de meerderheid (of veel mensen, populariteit) om te bewijzen dat een stelling waar is.

Het Ius Gentium was het Romeinse recht dat de Romeinen gemeen hadden met de haar omringende volkeren.

Veni redemptor gentium, cantate voor Advent voor gemengd koor en instrumenten, op.

Dat kan binnen het huidige kerkelijke recht en in lijn met het conciliedocument Lumen Gentium, maar de mogelijkheden worden nog te weinig benut.

Bach opende het Orgelbüchlein met ‘Nun komm’der Heiden Heiland’, de vertaling van Luther van de Ambrosiaanse hymne ‘Veni redemptor gentium’.

In de geleerdentaal van vroeger, het Latijn, noemden ze dat een bewijs e consensu gentium.

Bibliografie Mr. Reiger publiceerde in 1865 het boek Over den volkenregtelijken regel "Schip is territoir" en in 1867 zijn verhandeling Commentatio de Alberico Gentili, Grotio ad condendam juris gentium disciplinam viam praeeunte.

Gentium is een gratis lettertype ontworpen door Victor Gaultney.

Het Romeinse ius gentium is ouder dan het idee van het natuurrecht (ius naturale).

In 1661 publiceerde hij in Leiden zijn Elementa jurisprudentiae universalis libri duo, in 1672 gevolgd door zijn belangrijkste volkenrechtelijke tractaat, De iure naturae et gentium libri octo.

Samuel von Pufendorf leverde ook een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van het internationaal recht door in 1672 een vergelijkbaar werk getiteld "De iure naturae et gentium libri octo" te publiceren.

Dat klopte echter niet helemaal, want het ius gentium is puur feitelijk en heeft geen morele lading terwijl het natuurrecht die morele lading bij uitstek heeft.

De auteur nam in de eerste strofe de Lutherse vertaling over van een middeleeuwse hymne "Veni redemptor gentium" (Kom, Verlosser der volkeren).