Germanisering in een zin

Het begrip germanisering kent als equivalent in het Duits naast ‘’Germanisierung’’ ook ‘’Eindeutschung’’. In het Nederlands kan in plaats van germanisering eveneens verduitsing gebruikt worden.

Hierin beschreef Hitler dat de enige redding voor Duitsland gebiedsverovering en germanisering van het oosten waren.

Ze werd ontvoerd naar nazi- en opgenomen in Heinrich Himmlers geheime project Lebensborn, het naziprogramma voor ‘germanisering’ van niet-Duitse kinderen.

Als Duitse woorden geleend en vertaald worden om het zogenaamd Germaanse karakter van het Nederlands te bewaren of versterken, zou het overdreven zijn om van germanisering te spreken en wordt van 'Germanismen' gesproken.

De germanisering maakte van Posen, nog meer dan van de andere Pruisische provincies, een 'Duitsgetrouwe' ambtenarenstaat, waarheen een gestadige stroom ambtenaren uit andere Pruisische provincies werd gedetacheerd.

Duitsland voegde het gebied bij het "Derde" Duitse rijk en voerde er een hardhandige politiek van germanisering (gedwongen verduitsing).

Met zijn dialectologisch onderzoek heeft hij bijgedragen aan de beter begrip van de germanisering in Karinthië als een historisch assimilatieproces.

Onder de ruimere noemer van germanisering zou dan de taalkundige verengelsing/anglicering van Ierland en van de Schotse Hooglanden vallen maar de term wordt in die context nooit gebruikt.

Van een taalkundig-cultureel proces was germanisering tot een bewustzijnsproces uitgegroeid en ten slotte tot een rassenkundige selectie.

Ergens toch wel jammer dat die germanisering van Europa niet meer gaat lukken.

Na de germanisering kan men het oorspronkelijk Keltische woord als een Germaans woord hebben opgevat, met de daarbij behorende betekenis.

Het Duitse Keizerrijk voerde een actieve politiek van Germanisering.

Daarna namen de Romeinen Germanen op in hun leger, wat leidde tot een germanisering van de bevolking rond de grens en deels zelfs het Romeinse gezag.

Maria Theresia en Jozef II onderwierpen Bohemen aan hun politiek van centralisering, verlicht absolutisme en een totale germanisering.

Na de Duitse eenwording werd een versterkte tendens tot germanisering van deze gebieden zichtbaar.

Basis voor deze veroordeling was zijn medewerking tijdens het naziregime aan wettelijke regelgeving die de juridische basis vormde voor de Jodenvervolging en de germanisering van de bezette gebieden in Oost-Europa.

Daaronder werden niet alleen de in etnische zin Duitse Balten gerekend, maar ook de Esten en Letten en Joden die een zekere germanisering hadden ondergaan in hun taal en cultuur.

De visserbevolking werd tot 1920 gaandeweg aan germanisering onderworpen door het Duitse staatsonderwijs.

In de tweede eeuw voor Christus vangt de eerste germanisering aan.

Rusland was immers sterk genoeg om weerstand te bieden aan de in de 19e eeuw ingezette politiek van germanisering van de Slavische volken (vooral die in Oostenrijk-Hongarije ).